Najaar Update genderzorg voor jeugd
Sinds onze laatste update in maart van dit jaar is er veel gebeurd. Wij nemen je daarom graag mee in de laatste ontwikkelingen rondom genderzorg binnen de Jeugdwet.
Dialoogsessie Inkooporganisaties Noord-Brabantse Gemeenten
Afgelopen zomer kwamen de Noord-Brabantse gemeenten, zorgaanbieders en Transvisie voor de tweede keer digitaal samen. Het doel van deze bijeenkomst was om de zogenoemde zorglijn (1) van de gemeenten te bespreken en van feedback te voorzien.
Zorgaanbieders, zowel met als zonder ervaring in genderzorg, bespraken de mogelijkheden die zij jongeren in hun gemeenten kunnen bieden. Voor ons werd snel duidelijk dat er voldoende animo is bij deze zorgaanbieders om iets te willen betekenen voor jongeren die genderincongruentie ervaren. Hoewel genderzorg en diagnostiek niet altijd onderdeel zijn van het zorgaanbod bij deze aanbieders, kunnen zelfstandige therapeuten en jeugdwerkers de gezinnen wel ondersteunen voorafgaand aan of tijdens de transitie.
Helaas werd aan deze bijeenkomst nog geen duidelijke conclusie of einddoel verbonden. Wij begrijpen de organisatorische verantwoordelijkheid van de gemeenten, maar het directe resultaat is wel dat de zorg in de provincie Noord-Brabant vooralsnog minimaal blijft.
JIJ-Genderzorg Jeugd maakt doorstart als De Majorettes
Na de aankondiging in december 2024 dat JIJ-Genderzorg Jeugd hun jeugdzorgactiviteiten zou staken, start moederbedrijf BuroJIJ vanaf januari 2026 met een nieuw jeugdzorgmerk: De Majorettes.
Deze herstart betekent dat er een nieuwe genderzorgaanbieder voor jeugd bijkomt in Amsterdam, Utrecht, én in Loon op Zand (Noord-Brabant).
De directie van De Majorettes geeft aan dat gemeenten door het gebruik van een ander inkoopmodel de zorg rechtstreeks bij hen kunnen inkopen. Het verschil met de werkwijze van JIJ-Genderzorg Jeugd is dat gemeenten geen aparte inkoopafspraken meer maken, maar kunnen kiezen uit twee vaste zorgproducten. De directie stelt dat jongeren “heel snel kunnen starten” als de gemeente besluit de zorg toe te wijzen.
Bepaalt de gemeente nu of mijn kind zorg mag ontvangen?
Kort samengevat: Ja, maar dit was voorheen ook al het geval.
Zoals gebruikelijk zal een huisarts, het CJG of een andere bevoegde partij moeten verwijzen naar De Majorettes. Vervolgens zal de zorgaanbieder doorverwijzen naar de gemeente om daar een zogenoemde 301-toewijzing (2) aan te vragen. De gemeente bepaalt op basis van het inkoopbeleid of zij de zorg bij De Majorettes inkopen.
De uitvoering in de praktijk zal moeten uitwijzen op welke manier deze nieuwe verwijs- en inkoopstrategie zal werken. Wij zijn voorzichtig optimistisch en verheugd dat BuroJIJ het toch weer aandurft genderzorg vanuit de Jeugdwet aan te bieden.
Genderzorg in België of Duitsland
Als je in het grensgebied woont, bijvoorbeeld nabij België of Duitsland, begrijpen wij dat je ook buiten de landsgrenzen een zorgaanbieder zoekt.
De Nederlandse zorgverzekeraar hanteert een vergoeding op basis van de Nederlandse tarieven. Dit betekent dat je mogelijk zelf moet bijbetalen, bovenop het eigen risico.
– Raadpleeg daarom altijd vooraf de polisvoorwaarden.
– Maak gebruik van de zorgbemiddeling van je zorgverzekeraar.
Wordt de zorg buiten Nederland niet vergoed? Meld je dan bij onze individuele belangenbehartiging via infopunt@transvisie.nl.
Verwijzingen
1. De term ‘zorglijn’ verwijst naar een gestructureerd overzicht (een tijdlijn of stappenplan) dat alle fases van een zorgtraject visueel maakt. Het doel is om patiënten, verwijzers en zorgverleners inzicht te geven in de te volgen procedure.
2. Een 301-toewijzing is een officeel bericht van de gemeente aan de zorgaanbieder. Hiermee geeft de gemeente toestemming om de gevraagde jeugdzorg te leveren en garandeert zij dat de kosten daarvoor worden betaald. Zonder deze toewijzing kan de zorg vanuit de Jeugdwet niet starten.
Transvisie ondertekent de Nederlandse Intersekseverklaring
Auteur: Transvisie
Klik hier om dit artikel in makkelijke taal te lezen
Op 28 oktober heeft Transvisie de Nederlandse Intersekseverklaring getekend.
Door dit te doen, laten wij zien dat we ons officieel en zichtbaar willen inzetten voor intersekse personen. Intersekse personen zijn mensen die geboren zijn met lichamelijke kenmerken die niet helemaal bij ‘man’ of ‘vrouw’ passen.
Wij gaan het volgende doen:
We steunen het stoppen met onnodige medische behandelingen bij intersekse kinderen. (Dit heet de-medicalisering).
We helpen initiatieven die seksediversiteit en de gelijke rechten van intersekse personen sterker maken.
Een logische stap
Wij hebben al veel kennis over genderincongruentie (als je je niet prettig voelt bij het geslacht dat je bij de geboorte kreeg). We weten dat er een belangrijke link is tussen dit onderwerp en intersekse.
Daarom is het tekenen van deze verklaring een logische stap. Het helpt ons om:
Onze eigen organisatie sterker te maken.
Betere informatie te geven.
Ons belangrijkste doel is om meer informatie over intersekse toe te voegen aan ons kenniscentrum. Ook willen we dat onze organisatie nog beter weet wat intersekse personen nodig hebben.
Sam van den Berg, onze voorzitter, zegt hierover:
“Het idee om deze verklaring te tekenen, komt voort uit onze taak om op te komen voor de belangen van de doelgroep. We werken goed samen met organisaties zoals de Nederlandse Organisaties Voor Seksediversiteit (NNID). Daarom was het vanzelfsprekend om te tekenen. De afspraken passen precies bij de belangrijkste waarden van Transvisie. Ook is het een warme groet aan het NNID en laten we zo onze waardering zien voor hun belangrijke werk.”
Onze plannen voor de toekomst
Binnenkort voegen we nieuwe informatiepagina’s over intersekse toe aan ons kenniscentrum.
Wij hopen dat intersekse personen door deze publieke steun Transvisie sneller zullen vinden voor informatie en hulp.
Op 28 oktober hebben wij als stichting de Nederlandse Intersekseverklaring ondertekend.
Met deze stap bekrachtigen wij onze publieke toewijding om ons zichtbaar in te zetten voor intersekse personen. Wij zullen de de-medicalisering van intersekse ondersteunen en initiatieven bevorderen die seksediversiteit en de emancipatie van intersekse personen stimuleren.
Een logische stap vanuit onze gedeelde expertise
Vanuit onze expertise over genderincongruentie weten wij dat er een belangrijke overlap bestaat tussen dit thema en intersekse. De ondertekening van de verklaring is dan ook een volgende, logische stap om onze interne organisatie en informatievoorziening te versterken.
Ons primaire doel is om de informatie over intersekse aan te vullen in ons kenniscentrum en om onze organisatie extra sensitief te maken voor de behoeften van intersekse personen.
Onze voorzitter, Sam van den Berg, licht het besluit toe:
“Het initiatief om als Transvisie deze verklaring te ondertekenen kwam voort uit onze belangenbehartiging. Dankzij hun werk in het veld en de warme relaties met onder andere het Nederlandse Expertisecentrum seksediversiteit (NNID) was het een vanzelfsprekend besluit om onze handtekening hiervoor te lenen. Als stichting conformeren wij ons aan afspraken die naadloos aansluiten bij onze eigen kernwaardes. Bovendien is de gezamenlijke ondertekening een warme handreiking naar NNID en een blijk van waardering voor hun essentiële werk.”
Onze toekomstplannen
Wij kondigen aan dat wij op korte termijn nieuwe informatiepagina’s over intersekse zullen toevoegen aan ons kenniscentrum. Wij hopen dat met deze publieke blijk van steun intersekse personen de weg naar Transvisie voor informatie en ondersteuning beter zullen weten te vinden.
Kom jij ons versterken als Secretaris
READ MOREJe leven staat op pauze.
Je weet het eigenlijk al een lange tijd. Je ontkent het totdat je genoeg hebt van wachten op jezelf, en het niet langer uitgesteld kan worden.
Je vraag om hulp, en… niets.
De huisarts weet eigenlijk niet zo goed waar ze naar moeten verwijzen. De eerste en logische plek is naar hét ziekenhuis, die ene… met een wachttijd van drie jaar en een bericht dat dat slechts een indicatie is omdat de werkelijke deur gesloten is.
Drie jaar wachten? Maar je leven staat op pauze.
Bij gebrek aan een antwoord op je vraag om hulp zoek je zelf naar wat de zorg kan bieden en in plaats van een antwoord vind je een legpuzzel zonder instructies die je zelf aan elkaar mag proberen te knopen. Je leert jezelf materiedeskundig te zijn, omdat het zorgsysteem niet vaardig in deze zorg is, en alle deuren, die staan dicht.
Dat kost tijd. En energie die je al niet meer had.
Maar na struikelen en opstaan wordt duidelijk wat de vraag moet zijn en waar, en met die hoop vraag je opnieuw om hulp. Je hebt de verwijzing. En een wachttijd van een jaar.
Een jaar wachten? Maar je leven staat op pauze.
Je vindt een optie. Het wordt niet vergoed maar het duurt mogelijk maar maanden en het is een kans, een geluk. Daarmee vraag je opnieuw om hulp bij de huisarts. Je hebt de verwijzing. En een wachttijd van maar een of twee maanden.
Een of twee maanden. Je kan iemand spreken. Maar om aan erkenning te komen kost tijd, en er gaat een half jaar voorbij voordat je die kan krijgen.
Een half jaar? Je leven staat op pauze.
Je hebt de erkenning. Je hebt de hulp nodig, dat wordt gezien. Maar dat mag niet maar één enkele organisatie vinden. Je hebt weer een verwijzing. Drie maanden wachttijd.
Drie maanden? Je leven staat op pauze.
Iedereen is het met je eens, en de erkenning wordt bevestigd. Je hebt toestemming. Medische hulp komt er. Een verwijzing. Drie maanden wachttijd.
Drie maanden? Je leven staat op pauze.
Je hebt de medicatie in je handen. De klok begint te lopen van een proces van jaren van tergend geleidelijke verandering. Het belooft te helpen, maar je ziet al snel dat dat nooit genoeg gaat zijn, dat meer nodig is, maar om die volgende stap mag je niet vragen voordat je eerst de medicatie gebruikt hebt en wacht. Een half jaar of een jaar.
Een half jaar? Een jaar? Vooruitgang gaat beginnen. Maar je leven staat op pauze.
En die volgende stap? Die is er niet. Niet hier, niet op tijd, de deuren staan hier dicht. Het is er wel, elders, in andere landen, en het kost een fortuin. Dat wist je al, je vraagt het daar, je vraagt om permissie, je vecht weer om erkenning.
Je krijgt zicht op wanneer je eindelijk verlost kan gaan zijn van een deel van de pijn die al deze tijd meer ondraaglijk is geworden, wetende dat het slechts een enkele stap is van de mogelijke vele die je nog moet nemen.
Op weg naar een doel in de toekomst waar je inmiddels al jaren geleden niet meer op kon wachten.
READ MOREKom ons bestuur versterken!
READ MOREHRM bestuurslid gezocht! Ben jij het?
READ MOREFrank van Genderkind en Ouders vertelt over scholenvoorlichting
READ MOREJoyce in haar strijd tegen de zorgverzekeraar
Auteur: Transvisie
Als trans persoon kan je tijdens je (medische) transitie te maken krijgen met tegenslagen. Zo ook Joyce*, haar zorgverzekeraar wilde haar behandeling van elektrische epilatie niet langer vergoeden. In dit artikel vertelt ze haar verhaal, en leer je hoe je er ook voor kan zorgen dat het goedkomt.
Bij elektrische epilatie worden de haarzakjes op het gelaat, de voorkant van het gezicht, vernietigd door middel van stroom. Door de stroom ontstaat er hitte, wat ervoor zorgt dat de haarzakjes onschadelijk worden gemaakt. Door middel van deze behandeling zullen de haartjes verdwijnen of dunner worden. Normaal gesproken vergoeden zorgverzekeraren hier per keer tien behandelingen voor. Joyce kreeg hier in eerste instantie van haar zorgverzekeraar meer dan tien behandelingen voor vergoed. Toen ze hierna in midden 2023 om een verlenging van de vergoeding vroeg, ging haar zorgverzekeraar steigeren. Volgens hen voldeed Joyce niet meer aan de voorwaarden voor de vergoeding.
Om de behandeling vergoed te krijgen, moet je eerst aan een aantal eisen voldoen. Zo moet er een diagnose en verwijzing verstuurd worden naar de zorgverzekeraar, vanuit het genderteam of de behandelaar. Ook moet de behandeling doelmatig zijn en moet er sprake zijn van een passabiliteitsprobleem. Dit laatste betekent dat iemand door de omgeving nog gezien wordt als het geslacht waarmee diegene geboren is. Daarnaast moet je ook foto’s sturen van je gezicht, 24 uur na het scheren, zodat je stoppels en de groei en zichtbaarheid van de haartjes te zien zijn.
De doelmatigheid
Toen Joyce een tweede aanvraag deed om de ontharingsbehandeling vergoed te krijgen, was ze een aantal maanden gestopt om een operatie te ondergaan. Doordat de behandeling een tijdje stopte, groeiden de haren op haar gezicht weer terug. “Het was vervelend dat ik moest stoppen met het epileren en dat de haartjes terug gingen groeien”, vertelt Joyce. Hiervan had ze destijds de zorgverzekeraar al op de hoogte gesteld. Bij deze tweede aanvraag zaten er daarom meer haartjes op het gezicht van Joyce, dan bij de aanvraag voor de eerste serie behandelingen. Dit zou dus niet uit de lucht moeten vallen bij de verzekeraar, maar toch koos zij ervoor om de tweede aanvraag af te wijzen op grond van de doelmatigheid. De doelmatigheid van een behandeling zegt iets over of de behandeling nog zinvol is en nog effect kan hebben. In het geval van Joyce vond de zorgverzekeraar dat dit niet meer het geval was, omdat er meer haar zat op Joyce’ gelaat en de behandeling daardoor niet meer zou werken.
Verminking
Naast de doelmatigheid, toets een zorgverzekeraar ook of er sprake is van een passabiliteitsprobleem. Volgens de voorwaarden voor vergoeding moet er namelijk verminking zijn, wat zorgt voor een schrikeffect bij de omgeving. De vraag is of dit een juiste maatstaf is om zorg voor trans personen te vergoeden. Zou het niet beter zijn om te kijken naar het verminderen van genderdysforie in plaats van je te baseren op de mening van de buitenwereld? Joyce ging hier in haar verzoek bij de SKGZ, Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen, ook op in. Ze benoemde daar dat er ook gekeken kan worden naar het eigen schrikeffect en niet alleen naar het schrikeffect vanuit de omgeving. ‘Het eigen spiegelbeeld kan immers eveneens leiden tot een schrikeffect. Dit geldt ook voor het gevoel van (eigen) aanraking. Het geven van een knuffel of zoen geeft een schrikeffect. Dit is van invloed op het zelfvertrouwen’, valt te lezen.
Als Joyce de eerste keer een aanvraag doet voor vergoeding van de behandeling is hier volgens de zorgverzekeraar sprake van. Maar bij de tweede aanvraag, waarbij de haren op haar gezicht zijn toegenomen, is er volgens de zorgverzekeraar geen sprake meer van een passabiliteitsprobleem. Er is namelijk op basis van de foto’s die Joyce heeft aangeleverd niet vast te stellen dat haar gezicht een schrikeffect veroorzaakt. Joyce vertelt hierover: “Het is lastig dat er gekeken wordt naar verminking, omdat het moeilijk is om dit objectief vast te stellen wanneer er sprake is van een schrikeffect.”
Maar daarnaast benoemt de zorgverzekeraar nog wat interessants tijdens het proces. Zij vertelt namelijk dat hun standaard beleid is om een machtiging voor de eerste behandeling te geven, zonder daarbij te toetsen op een passabiliteitsprobleem. ‘Pas bij een aanvraag voor een vervolgmachtiging wordt beoordeeld of een passabiliteitsprobleem bestaat. Bij de eerste aanvraag wordt er effectief van uitgegaan dat daarvan sprake is.’ Alleen Joyce is hiervan destijds niet op de hoogte gesteld, wat betekent dat zij niet wist dat er niet getoetst werd op het passabiliteitsprobleem bij haar eerste aanvraag.
Vervolgstappen
Toen Joyce te horen kreeg dat haar vervolgbehandeling niet vergoed zou worden en op basis waarvan dit besluit genomen was, diende ze bezwaar in bij haar zorgverzekeraar. Ze vroeg om heroverweging van de beslissing, waar de zorgverzekeraar niet in meeging. Vervolgens nam ze het heft in eigen handen en klopte ze aan bij de Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen, SKGZ. Deze commissie behandelt klachten tussen consument en zorgverzekeraar. Het was voor haar makkelijk om hierbij terecht te komen, omdat de zorgverzekeraar haar hier zelf naar doorverwees. “Onderaan de afwijzingsbrief van het bezwaar stond dat ik bij de Geschillencommissie kon aankloppen als ik het niet eens was met de uitspraak. Dat was fijn om te weten”, zegt Joyce. Mocht je meer informatie hierover willen, kan je op de site van de SKGZ terecht.
Een van de ombudsvrouwen van de SKGZ ging in gesprek met de zorgverzekeraar, om ervoor te zorgen dat het probleem opgelost zou worden zonder een hoorzitting. Helaas mocht dit niet baten, en kwam deze zitting er alsnog.
Zo’n zitting klinkt misschien heftig, maar dat valt volgens Joyce wel mee. Het was vooral de onzekerheid rondom het proces dat haar stress gaf. “Het frustreerde me ook dat het allemaal zo lang duurde”, zegt ze hierover. Daar komt bij kijken dat er veel onzekerheid was over de afloop van de zitting. “Ik was wel positief gestemd, maar ik was van tevoren nog niet helemaal zeker van een goede afloop. Ik was nog best onzeker.” Ze had een kleine hoop om de behandelingen alsnog vergoed te krijgen, omdat de verzekering in de argumentatie voor de afwijzing wel inging op het passabiliteitsprobleem maar niet specifiek op de doelmatigheid. Hierdoor was de kans groter dat de SKGZ mee zou gaan in de argumentatie van Joyce.
Zorginstituut Nederland
Voor de zitting vroeg de Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen om advies bij Zorginstituut Nederland. Deze organisatie controleert of iemand recht heeft op vergoeding van zorg op grond van de basisverzekering. Om goed advies te kunnen geven, vroeg het Zorginstituut Joyce om opnieuw foto’s van haar gezicht te maken. Dit stuurde ze hen begin 2024 op.
Uit het eindadvies van het Zorginstituut blijkt onder andere dat er bij de tweede aanvraag van midden 2023 op basis van de foto’s niet kon worden vastgesteld dat er sprake was van verminking. Volgens de verklaring van een huidtherapeut die meehielp met het advies, was er in midden 2023 en in begin 2024 nog steeds sprake van ‘een schrikeffect conform een passabiliteitsprobleem’. Hier ging het Zorginstituut Nederland alleen niet in mee. Zij stelde dat op basis van de beschikbare informatie niet kon worden vastgesteld dat er sprake is van verminking, en dat Joyce hierdoor geen recht heeft op de vervolgvergoeding van de behandeling. Het is goed om hierbij te benoemen dat de organisatie dit advies uitbrengt op basis van foto’s uit midden 2023 en begin 2024, terwijl Joyce intussen wel ontharingsbehandelingen heeft ondergaan. Het is dus logisch dat er in begin 2024 in mindere mate sprake is van een passabiliteitsprobleem, omdat het haar op het gezicht door de behandelingen aanzienlijk is verminderd.
Na lang wachten
Na lang wachten kwam, na de zitting, eindelijk de uitslag. De SKGZ stelde dat Joyce ‘redelijkerwijs was aangewezen op de aangevraagde zorg’. Er kon niet worden bewezen dat het passabiliteitsprobleem in midden 2023 niet meer aanwezig was, of sterk was verminderd. ‘Integendeel, beide partijen stellen dat het juist was verergerd’, valt terug te lezen. Er was dus nog steeds sprake van verminking. Dit betekent dat de zorgverzekeraar de behandelingen die Joyce sindsdien heeft ondergaan, zal moeten vergoeden. Daarnaast moet de verzekeraar ook de entreekosten van 37 euro vergoeden, die Joyce heeft moeten betalen om de hoorzitting te starten. “Ik was van tevoren al lichtelijk positief, maar het was toch een vorm van erkenning. Ik voelde me na die uitspraak eindelijk gehoord”, vertelt ze.
En daarna?
Na de uitspraak was er nog wat gedoe met de verzekeraar. Ze wilde namelijk in eerste instantie maar een deel van de behandelingen vergoeden, in plaats van het aantal dat door de commissie was vastgesteld. Maar door boven op het proces te blijven zitten, en te blijven bellen, wist Joyce dit weer recht te trekken. Dit raadt ze anderen ook aan die dit proces in gaan. “Blijf opletten.” Ze raadt aan om als je het niet eens bent met je zorgverzekeraar omtrent een vergoeding, om als eerste bezwaar aan te tekenen. Als dit geen oplossing biedt, kan je naar de SKGZ stappen. “Je hoort misschien vaak dat dit soort processen afgewezen worden, maar dat is niet altijd zo. Bij mij is het ook gelukt, dus jij kan het ook proberen.”
*Joyce is een fictieve naam. Haar naam is bekend bij de redactie.
Mocht jouw zorgverzekeraar zorg hebben afgewezen, kan je bij het Transgender Infopunt Nederland terecht voor hulp. Mail hiervoor naar infopunt@transvisie.nl. Geef bij je aanmelding aan dat het hier gaat om bemiddeling vergoeding afwijzing. Onze deskundigen nemen dan binnen drie werkdagen contact met je op.
Landelijk Platform Transgenderzorg gelanceerd
Op zondag 9 februari 2025 is het Landelijk Platform Transgenderzorg officieel gelanceerd! Transvisie maakt samen met andere organisaties deel uit van het bestuur. Het LPT zet zich in om de toegang tot goede transgenderzorg te verbeteren. In dit nieuwsartikel staat het officiele persbericht van het LPT.
Transgenderzorg voor jeugd en volwassenen staat onder grote druk. Er zijn extreme wachtlijsten en deze terugdringen blijkt al jaren een complexe opgave. In dit speelveld start het nieuwe Landelijk Platform Transgenderzorg aan haar taak: De toegang tot goede transgenderzorg verbeteren.
De wachtlijsten in de transgenderzorg zijn momenteel extreem lang. Het zorgaanbod is wel uitgebreid en er wordt meer samengewerkt tussen ziekenhuizen, privéklinieken en GGZ, maar toch wachten mensen langer dan ooit tevoren. Dit heeft grote gevolgen voor de transgender personen die op een wachtlijst staan. Onderzoek wees in 2024 nog uit dat het tot meer depressies, suïcidegedachten en andere psychische problemen leidt.
Het LPT bouwt voort op het werk van de Kwartiermaker Transgenderzorg, die van 2018 tot eind 2022 de taak had om de wachtlijsten in de transgenderzorg terug te dringen. Na het aflopen van die opdracht is door het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en Zorgverzekeraars Nederland ingezet op de ontwikkeling van een gremium vanuit de transgenderzorg zelf. Dit heeft geleid tot de oprichting van het LPT.
Verbeteren van de transgenderzorg
Het LPT gaat zich op vier verbeterpunten richten, te beginnen bij inclusieve transgenderzorg voor alle doelgroepen en natuurlijk het terugdringen van wachttijden. Het derde punt richt zich op het verbeteren van kennis van genderdiversiteit en transgenderzorg in elke lijn van zorg en tenslotte richt het LPT zich op voldoende spreiding van zorgaanbod over het land.
Het LPT wil het verbeteren van de toegang tot goede transgenderzorg bereiken door het verbinden van belanghebbende partijen rondom de transgenderzorg. Het stimuleren van een optimale samenwerking binnen de transgenderzorg vormt een tweede werklijn. En een derde werklijn is het signaleren en agenderen van de knelpunten in de transgenderzorg.
Vertegenwoordiging en overleg
In de Nederlandse transgenderzorg wordt steeds meer in netwerkverband samengewerkt tussen zorgaanbieders. Het LPT vertegenwoordigt daarom deze verschillende aanbieders die somatische en psychische zorg bieden én vanzelfsprekend ook de transgender personen die gebruik maken van deze zorg (1). Daarnaast worden de partijen in het Nederlandse zorgstelsel die een belangrijke rol hebben als het gaat om kwaliteit en bekostiging van de zorg (2) door het LPT betrokken in een zogenoemd stelseloverleg.
“De verwachtingen voor het Landelijk Platform Transgenderzorg zijn groot, maar de wachtlijsten voor transgenderzorg in Nederland zijn nog groter. Tel daar de nationale en internationale context bij op. Dan besef je dat samenwerken meer dan ooit nodig is en ik ben blij hier met een bestuur vol experts en samen met partijen uit het veld mee aan de slag te gaan.”
Roel Verheul, voorzitter van het LPT.
(1) De Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra (NFU), de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ), Zelfstandige Klinieken Nederland (ZKN), Nederlandse ggz (NLggz) én Transvisie en Transgender Netwerk – die de transgendergemeenschap behartigen – nemen deel aan het bestuur van het LPT.
(2) Het ministerie van VWS, Zorgverzekeraars Nederland, de Nederlandse Zorgautoriteit, het Zorginstituut, Vereniging Nederlandse Gemeenten.
Maak jij gebruik van epilatie of laser ontharing? Vanaf dit jaar andere Prestatiecodes
Auteur: Transvisie
Om epilatie of laser ontharing vergoed te krijgen vanuit de basisverzekering is het nodig dat je huidtherapeut de geleverde zorg juist factureert. Voor deze handeling werd prestatiecode 7353 gebruikt. Per 2025 is deze code vervallen en zijn er twee nieuwe codes in gebruik.
Door het vervallen van prestatiecode 7353 kan het zijn dat de zorgverzekeraar je declaratie voor de gemaakte kosten in 2025 weigert. Het is dan nodig dat er opnieuw een machtiging word aangevraagd. Je huidtherapeut dient vanaf nu dan de onderstaande codes te gebruiken. Vanaf nu wordt er voor laserontharing en elektrisch epileren ieder een aparte code gebruikt.
De nieuwe codes
Prestatiecodelijst 075 en prestatie 7365 voor laserbehandelingen
Prestatiecodelijst 075 en prestatie 7366 voor elektrische epilatiebehandelingen
Wij adviseren om je huidtherapeut op dit bericht te wijze of naar dit document.
Wat zijn Prestatiecodes?
‘Prestatiecodes’ worden vaak gebruikt in de zorgsector om specifieke behandelingen of diensten te identificeren voor administratieve en factureringsdoeleinden. Elke prestatiecode staat voor een bepaalde medische handeling, diagnostische test of therapie. Ze helpen bij het standaardiseren en vereenvoudigen van de administratie, wat zorgt voor een vlotte afhandeling van declaraties en verzekeringsgerelateerde zaken.