Film tip: Petite Fille

Beoordeeld met 4 sterren in de Volkskrant.
Synopsis: De zevenjarige Sasha droomt ervan een meisje te mogen zijn, al zolang ze zich kan herinneren. Haar familie staat haar zonder aarzelen bij. Op school moet ze echter jongenskleren dragen en wordt ze anders behandeld dan haar klasgenoten. Voor Sasha is het soms moeilijk te begrijpen waarom ze niet simpelweg kan zijn wie ze is en kan dragen wat ze wil.
Met veel zorg schetst regisseur Sébastien Lifshitz een ontroerend portret. In Petite Fille geeft hij een kijk in het leven van een familie die vecht voor het geluk van hun dochter in een samenleving die vasthoudt aan traditionele ideeën over gender. Zijn aangrijpende en belangrijke documentaire ontving internationaal veel lof en werd in 2020 bekroond met de Grand Prix op het Filmfestival van Gent.
Leeftijd: alle leeftijden Taal: Frans (Nederlandse ondertiteling beschikbaar)
Trailer
Tekstbron: IMDb en Uitgever film
Meg Rosoff laat zien dat identiteit meer is dan je geslacht of geaardheid.

NRC recensent Mirjam Noorduijn schreef in haar recensie van 29 juli 2021 over de nieuwe zomerthriller van schrijfster Meg Rosoff. Rosoff laat in haar nieuwe boek de genderidentiteit van de verteller helemaal in het midden. Mirjam schreef het als volgende:
Als je De Godden broers leest valt het nauwelijks op, maar de Amerikaans-Britse auteur Meg Rosoff die in 2016 de Astrid Lindgren Memorial Award voor haar gehele oeuvre won, laat in het midden of de naamloze verteller van haar nieuwe (jeugd)roman een meisje of jongen is. Dat Rosoff hiervoor koos en haar hoofdpersonage zodanig levensecht en complex neerzet dat je dit vanuit je eigen verbeelding zelf kunt invullen is even veelzeggend als bevrijdend: identiteit draait om meer dan iemands geslacht of seksuele geaardheid (of kleur of geloof). Wie je bent zit vanbinnen. Al verandert die eigenheid onherroepelijk door wat er om je heen gebeurt en vooral door de mensen die je tegenkomt, zo laat Rosoff treffend zien in wat het eerste deel van een zomertrilogie moet worden.
NRC 29 juli 2021 – Mirjam Noorduijn
Wij raden je ( Al helemaal na deze recensie ) dit boek zeker aan om te lezen. Dit boek is voor de leeftijd 15+ en bevat 192 pagina’s. Meer jeugdboeken en artikelen? Klik hier voor ons overzicht.
X op de geboorteakte voor non-binaire personen

De rechtbank van Amsterdam heeft besloten dat het geslacht van iemand die zich man noch vrouw voelt, officieel als X op de geboorteakte mag worden gezet. Een non-binaire persoon die de geboorteakte met terugwerkende kracht wilde laten aanpassen heeft daarin gelijk gekregen van de rechtbank. Tot nu toe was dat geen optie, omdat de wet deze mogelijkheid niet biedt.
In het vonnis stelt de rechtbank verder dat in de regelgeving tot nu toe geen rekening wordt gehouden met de wet op gelijke behandeling. In de regels wordt “een ongerechtvaardigd onderscheid gemaakt tussen personen die de overtuiging hebben tot het andere geslacht te behoren en personen die de overtuiging hebben buiten de exclusief mannelijk of vrouwelijke geslachtsaanduiding te vallen”, stelt de rechtbank. Transgender vrouwen en mannen mogen namelijk wél hun geslacht laten veranderen op hun geboorteakte, zodat die overeenkomt met hoe zij zich voelen.
Op onze website vind je diverse LHBTI+ gespecialiseerde advocaten kantoren die je juridisch kunnen bijstaan bij soortgelijke juridische casussen. Klik hier voor meer informatie
Praten over dit onderwerp?
Tekst bron: nu.nl
In memoriam: Lejo de Hingh

Op 8 augustus 2021 is helaas Lejo de Hingh overleden.
Lejo was een van de oprichters van Berdache, de voorloper van Go (Genderkind en ouders). Dit initiatief heeft een weg gebaand voor vele ouders die op zoek gingen naar een antwoord op de vraag hoe om te gaan met de genderdysforie van hun kinderen. Daarnaast is Lejo ook door zijn medewerking aan de documentaire Valentijn (VARA, 2007) van grote betekenis geweest voor het erkennen van trans kinderen door hun omgeving. Lejo was lange tijd vrijwilliger bij Transvisie en heeft een enorme bijdrage geleverd aan het welzijn van transgender kinderen in Nederland.
Wij wensen Klette, Valentijn en Floris veel sterkte.
Vernieuwde subsidieregeling borstvergroting transgender vrouwen.
Als transgender vrouwen een borstvergroting willen, wordt deze operatie vaak niet vergoed door de zorgverzekeraar. In dat geval kunnen zij een subsidie aanvragen waarmee zij een operatie om borstprothesen te plaatsen, kunnen betalen. Vanaf 1 september 2021 mag deze subsidie ook aangevraagd worden voor andere bewezen effectieve operaties om borsten te vergroten.
Dit geeft voor transgender vrouwen meer mogelijkheden om een borstvergrotende operatie te laten uitvoeren die bij hen past. Als je meer wil weten over mogelijke operaties, neem dan contact op met een arts. Zij kunnen je informeren over de voor- en nadelen van operaties zodat je een goede afweging kan maken tussen het mogelijke resultaat en de risico’s. Klik hier voor meer informatie over de vernieuwde subsidieregeling.
READ MOREOp vakantie en nog geen ID dat past bij wie je bent?
Vraag de Genderidentiteitskaart aan!
Op dit moment heb je nog altijd een deskundigenverklaring nodig om je paspoort of ID aan te laten passen aan je nieuwe naam en geslacht. Zodra de nieuwe transgenderwet in werking treedt, krijg je meer zelfbeschikking en wordt de rol van de deskundige overbodig. Maar deze wet is helaas nog niet inwerking getreden. Heb je (nog) geen ID-bewijs met je nieuwe naam en geslacht erop en ben je bezorgd dat mensen niet geloven dat je ID van jou is? Via TNN kun je een genderidentiteitskaart aanvragen, die je als hulpmiddel kunt gebruiken naast je geldige ID-bewijs. Zie: https://www.transgenderinfo.nl/praktisch/genderidentiteitskaart. Misschien is het handig om deze kaart nog voor je vakantie aan te vragen?!
READ MOREUnieke tentoonstelling 70 jaar transgender in Nederland
Nog tot 3 oktober te zien bij IHLIA- LGBTI Heritage: De expositie ‘Buitengewone geschiedenis. Transgender in Nederland’. De tentoonstelling vertelt het verhaal van de lange weg van uitstoting en vooroordelen naar emancipatie en erkenning. Zeventig jaar geschiedenis van transpersonen in Nederland komt samen in een tentoonstelling met levensgrote portretfoto’s, filminterviews en unieke objecten. Kijk op de website van IHLIA voor meer informatie. IHLIA bevindt zich op op de derde verdieping van de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) naast het Centraal Station.
READ MOREFilm Cowboys 29 juli in bioscoop
Op 29 juli 2021 gaat de film Cowboys in première in de bioscoop.
In COWBOYS volgen we vader Troy (Steve Zahn) die met zijn jonge transgenderkind Joe in het ruige Montana op de vlucht gaat om hem te beschermen tegen zijn intolerante ex-vrouw.
Voor meer informatie en de trailer kijk op: https://www.cineart.nl/films/cowboys
Zichtbaarheid en zorg voor trans mensen
Eerder deze week verscheen er een opinie in het NRC die ons schokte. Dat een krant een artikel plaatste dat niet alleen slecht geïnformeerd was, maar ook nog eens vol fouten stond verbaasde ons. Samen met TNN schreven we op om welke fouten het ging. Doe je voordeel ermee!
Steeds meer jongeren weten de weg te vinden naar professionele zorg omdat ze genderdysforie ervaren. Peter Vasterman schreef in NRC dat ‘het vermoeden bestaat’ dat die groeiende aantallen worden verklaard door groepsgedrag als gevolg van social media. Dat het niet gaat om echte genderdysforie maar om ‘sociale besmetting’ (een label dat niet zo lang geleden ook wel op homoseksualiteit werd geplakt). Ook zouden klinieken te snel overgaan tot behandeling met puberteitsremmers en hormonen. Hierover zouden de Nederlandse media onvoldoende kritisch zijn.
Voordat Vasterman deze conclusies trekt had hij zich grondiger kunnen laten voorlichten door medici en andere deskundigen. Zo haalt hij een onderzoek aan over genderdysforie om te zeggen dat zorg bij een genderteam niet passend zou zijn voor deze jongeren, maar dat onderzoek zegt niet wat hij beweert. Dit onderzoek gaat enkel over prepuberale kinderen, en niet de jongeren die zich steeds vaker aanmelden.
Ook stelt hij dat de groep jongeren van nu niet te vergelijken is met de groep die zich in het verleden meldden voor zorg. Terwijl onderzoek vanuit het genderteam van het Amsterdam UMC juist laat zien dat de jongeren die zich nu melden even sterke genderdysforie hebben en niet meer psychologische problemen hebben. Zij concluderen daarom juist dat simpelweg meer jongeren met genderdysforie hulp zoeken. Gelukkig kreeg Thomas Steensma van het Amsterdam UMC de kans om dit in een interview toe te lichten.
Hoewel de acceptatie van trans personen groeit, zijn de cijfers over geweld en discriminatie nog steeds schokkend. Onderzoek in opdracht van de Rijksoverheid wijst uit dat 43% van de transgender kinderen die uit de kast komen op school te maken krijgt met verbaal geweld, en 20% met fysiek geweld. En ongeacht hun leeftijd krijgen transgender mensen zeven keer vaker dan gemiddeld te maken met geweld of de dreiging daarmee.
In dat licht bezien is het moeilijk voor te stellen dat jongeren of volwassenen zich vanuit ‘onechte’ dysforie zouden melden bij een genderkliniek.
Als je dat wél doet kan de wachttijd oplopen tot twee jaar voordat je een intake krijgt. Als je dan nog jong genoeg bent, kunnen puberteitsremmers je extra tijd geven om te ontdekken welke genderidentiteit bij jou past. De puberteit is onomkeerbaar. Je lichaam vervrouwelijkt of vermannelijkt, en als je dat later wilt terugdraaien vergt dat operaties. Met die remmers kun je weer stoppen, en alsnog de puberteit ingaan. Deze remmers zijn veilig. En ze kunnen je leven redden: de US Centers for Disease Control and Prevention concluderen dat puberteitsremmers de kans op suïcide aanzienlijk verlagen.
Hoe kinderen en jongeren hun genderidentiteit ook ervaren en welke route ze daarin ook lopen, onderzoek toont aan dat begrip en steun voor hun zoektocht fundamenteel bijdraagt aan hun welzijn. Passende professionele zorg is daarin net zo belangrijk als de thuisomgeving.
Vasterman vindt dat de Nederlandse media te weinig aandacht besteden aan problematische kanten van gendertransities, bijvoorbeeld mensen die spijt krijgen. Maar de media hebben daar wel degelijk belangstelling voor. Overigens wijst onderzoek van het Amsterdam UMC uit dat naar schatting 0.5% van transgender personen die operaties ondergaan daar spijt van krijgt, en twaalf klinieken in de VS rapporteren vergelijkbare cijfers. Zonder iets af te doen aan het leed van wie spijt krijgt betekent dit ook dat voor verreweg de meeste mensen hun transitie leidt tot een beter leven.
Er is geen sprake van een doorgeschoten omarming van ‘onechte’ genderdysforie in de Nederlandse media. Wel is er meer aandacht voor transgender en non-binaire personen, en voor hun verhalen en ervaringen. Dat hoort bij hun emancipatie, en die is nog maar net begonnen. Dat Vasterman de berichtgeving te ‘invoelend’ vindt is vreemd. Empathie is een voorwaarde voor emancipatie en zichtbaarheid, voor gender net zo goed als voor seksualiteit, religie, of culturele achtergrond. En empathie is niet in strijd met kritische en onafhankelijke journalistiek.
Aike Pronk, bestuurslid Zorg van Transgender Netwerk Nederland en Casper Martens, beleidsmedewerker van Transvisie
