Voorpagina

Subsidieregeling voor borstvergroting gepubliceerd in de Staatscourant van 30 januari 2019

De ‘Subsidieregeling borstprothesen transvrouwen’ is op 30 januari gepubliceerd in de Staatscourant. Deze subsidieregeling gaat in op 1 februari 2019 in en eindigt op 1 februari 2024. In deze regeling staat opgenomen dat een transgender vrouw eenmalig een subsidie kan aanvragen ten behoeve van het operatief plaatsten van borstprotheses.

Wat houdt de subsidieregeling in?

De subsidieregeling is bedoeld voor transgender vrouwen die een borstvergroting met borstimplantaten willen. Met de subsidie betaal je (een deel van) de kosten voor het operatief plaatsen van borstimplantaten en medische kosten die samenhangen met deze operatie . De hoogte van de subsidie is €3.830,-. Om de subsidie te krijgen moet je aan enkele voorwaarden voldoen.

De gehele subsidieregeling is te lezen op (link). Daarin staat precies wat de regeling inhoudt en aan welke voorwaarden voldaan moet worden. De informatie hieronder is een uitleg van de informatie die daarin staat en praktische informatie over onderwerpen waar je over na kan denken bij de keuze voor een borstvergroting met implantaten.

Wat zijn de voorwaarden voor het krijgen van de subsidie?

Er zijn vijf voorwaarden waar je aan moet voldoen:

• Je bent ingezetene van Nederland, wat betekent dat je langer dan 4 maanden in Nederland woont en bent hier ingeschreven bij een gemeente.
• Je bent 18 jaar of ouder.
• Je hebt een recente verklaring (maximaal 2 maanden oud) van een BIG-geregistreerde arts nodig. Dit kan een huisarts of medisch specialist zijn. In die verklaring verklaart de arts het volgende:
  • dat je minstens een jaar genderbevestigende hormonen (oestrogeenpleisters, -pillen, -gel) gebruikt op recept van een arts; óf
  • dat er medische gronden zijn waardoor je geen genderbevestigende hormoonbehandeling kan ondergaan; óf
  • dat je om medische redenen binnen een jaar bent gestopt met de genderbevestigende hormoonbehandeling.
• Je hebt de operatie (het plaatsen van borstimplantaten) nog niet eerder ondergaan.
• Je kan geen aanspraak kunnen maken op vergoeding voor de operatie via de zorgverzekering. Die vergoeding is er alleen wanneer er geen of nauwelijks borstgroei is. Daar is sprake van als er geen plooi onder de borst aanwezig is (inframammairplooi) en er minder dan 1 cm klierweefsel is, wat is aangetoond door een echo. Denk je dat dit bij jou het geval is of twijfel je hier over? Neem dan contact op met een arts.

Hoe groot is de subsidie?

De subsidie is € 3.830,-

Waar mag ik de subsidie voor gebruiken en waar kan hij worden uitgevoerd?

Als je de aangevraagde subsidie ontvangt, ben je verplicht om binnen een jaar nadat je de subsidie hebt ontvangen de operatie te laten uitvoeren. Het gaat daarbij om een operatie waarbij je operatief borstprothesen laat plaatsen. Dit bedrag kan niet gebruikt worden voor een borstvergroting via lipofilling.

De subsidie is een bijdrage in de kosten. Je mag zelf beslissen waar (dit kan in Nederland zijn, maar ook in het buitenland), door wie en tegen welke prijs je je laat opereren, als je maar voldoet aan de voorwaarden van de subsidieregeling. Er zijn in Nederland veel plekken waar een borstimplantaten geplaatst kunnen worden. Verschillen kunnen bijvoorbeeld de kosten zijn, maar ook de gebruikte implantaten of technieken voor de operatie. Denk dus na over wat voor jou belangrijk is en ga eventueel met meerdere chirurgen praten voor je de keuze maakt voor een behandelaar.

Het kan zijn dat het bedrag van de subsidie niet alle kosten dekt die jij voor de operatie maakt. De €3.830,- is namelijk vastgesteld op basis van de gemiddelde kosten voor deze operatie. De werkelijke kosten zullen afhankelijk zijn van de kliniek waar je de operatie laat uitvoeren, het soort implantaten en andere factoren. Achteraf kunnen er ook nog onverwachte kosten zijn. Bespreek daarom vooraf met de kliniek of chirurg goed door wat alle kosten zijn van de operatie. Zo voorkom je verrassingen achteraf.

Deze subsidie mag je maar een keer ontvangen en mag alleen gebruikt worden voor de eerste plaatsing van implantaten. Heb je al eerder borstimplantaten laten plaatsen en moeten deze vervangen worden? Dan kan je de subsidie hier helaas niet voor gebruiken.

In een overleg dat Transvisie met het genderteam van het AUMC (VUmc) had, is door het genderteam aangegeven dat de subsidie voor borstvergroting ook vraag gaat creëren bij het VUmc. Men heeft besloten deze vraag geen ruimte te geven. Transgender vrouwen moeten deze operatie elders laten uitvoeren. Daar zijn genoeg plekken voor en het zou ten koste gaan van de schaarse OK capaciteit bij het VUmc.

Waar moet ik rekening bij houden bij de keuze of ik wel of geen borstvergroting met implantaten wil?

Denk bij de keuze voor wel of geen borstvergroting met implantaten na over de volgende zaken:

• Kosten
• De risico’s die een operatie met zich meebrengen, denk bijvoorbeeld aan de kans op ontstekingen of het risico op hersteloperaties wanneer de eerste operatie niet helemaal goed is gegaan.
• Risico’s van borstimplantaten in je lichaam

Weeg deze zaken af tegen je wens om borsten te hebben passend bij jouw geslacht en bij jouzelf als persoon.  Er zijn verschillende hulpmiddelen om je hierbij te helpen:

• De chirurgische bijsluiter die de Nederlandse Vereniging voor Plastische Chirurgie (NVPC) heeft een ontwikkeld voor patiënten. In de bijsluiter staan de mogelijke bijwerkingen en risico’s van (de operatie met) borstimplantaten. Deze bijsluiter kun je hier downloaden.
• Een keuzehulptool voor cosmetische ingrepen, ontwikkeld door de rijksoverheid. Deze tool is te vinden op jezelfmooiermaken.nl. Deze keuzehulptool kan je bewust maken van de mogelijke risico’s en je helpen om de juiste vragen te stellen, voor je je eventueel laat opereren.

Ook kan je over deze keuze praten met een hulpverlener die jou begeleidt of ondersteunt bij jouw transitie.  Bij zelfhulpgroepen, zoals de Vrouwengroep van Transvisie, kun je hierover praten met anderen die een borstvergroting met implantaten hebben gehad of hier over nadenken.

Hoe vraag ik de subsidie aan?

De subsidie vraag je aan via de website van de Dienst Uitvoering Subsidies aan Instellingen (DUS-I), op de pagina ‘Subsidies’. Hier staat stapsgewijs welke informatie ingevuld moet worden. Voor het doen van de aanvraag heb je drie documenten vooraf nodig:

• Een uittreksel uit de basisregistratie personen (BRP). Dit is aan te vragen bij de gemeente waarin je ingeschreven staat. Deze kun je in veel gemeenten online aanvragen.
• Een kopie van een recent bankafschrift of van een geldige bankpas van de aanvrager. Dit is om te controleren dat de subsidie op de bankrekening van de aanvrager overgeschreven wordt. Je mag ervoor kiezen om op de kopie van het bankafschrift of de bankpas de persoonsgegevens van anderen zwart te maken. Dat geldt ook voor je banksaldo. Alleen je naam, adresgegevens en het bankrekeningnummer moeten te zien zijn.
• Een formulier met een verklaring van een BIG-geregistreerde arts arts (de medisch specialist of huisarts die de genderbevestigende hormonen voorschrijft en de hormoonbehandeling begeleidt) dat je aan de voorwaarden voldoet:

• • Dat je minstens een jaar genderbevestigende hormonen (oetsrogeenpleisters, -pillen, -gel) gebruikt op recept van een arts; óf
  • Dat er medische gronden zijn waardoor je geen genderbevestigende hormoonbehandeling kan ondergaan; óf
  • Dat je om medische redenen binnen een jaar bent gestopt met de genderbevestigende hormoonbehandeling.

Op de verklaring moet het BIG-registratienummer van de arts worden vermeld. Voor de verklaring moet je een formulier gebruiken, dat je kunt vinden op de website van DUS-I.  

Als aan alle voorwaarden is voldaan, ontvang je binnen 13 weken het subsidiebedrag. Dit is een voorschot. De operatie moet dan binnen een jaar plaatsvinden. Uiterlijk binnen een jaar en 22 weken na de aanvraag wordt de subsidie definitief vastgesteld.

Wat moet ik doen als ik de subsidie heb ontvangen maar de borstvergroting niet meer wil of dit binnen een jaar niet kan?

Als de omstandigheden veranderd zijn, en je de operatie bijvoorbeeld niet binnen een jaar, of helemaal niet meer wilt of kunt laten uitvoeren, moet je dit zo snel mogelijk melden bij DUS-I (om te voorkomen dat de subsidie intussen definitief wordt vastgesteld).

Als de operatie helemaal niet meer wordt uitgevoerd, moet je het voorschot dat je hebt ontvangen (het hele subsidiebedrag) terugbetalen.

Als het niet gaat lukken om de operatie binnen een jaar (na de subsidieaanvraag) plaats te laten vinden, kun je vragen om deze termijn te verlengen (je vraagt dan om ‘ontheffing’ of ‘vrijstelling’ van deze termijn).

Wat moet ik doen om te bewijzen dat ik de subsidie heb besteed aan de operatie?

Op het moment dat je het subsidiebedrag ontvangt, is dit nog voorlopig. Binnen één jaar en 22 weken na de operatie moet de subsidie definitief vastgesteld worden. Als je voldoet aan de subsidievoorwaarden, zal de subsidie dan definitief verleend worden. Het kan zijn dat er daarvoor gecontroleerd wordt of je de subsidie terecht ontvangt. Dit wordt niet standaard gecontroleerd, maar kan bij een steekproef wel gebeuren. Op dat moment moet een nota van de operatie getoond kunnen worden, om aan te tonen dat de operatie ook daadwerkelijk heeft plaats gevonden. Als dat niet zo is, zal het bedrag van de subsidie terugbetaald moeten worden.

Wat moet ik doen als ik na de operatie een complicatie krijg of niet tevreden ben?

Het kan zijn dat je na de operatie complicaties hebt of niet tevreden bent met het resultaat. Dan kan het zijn achteraf nazorg of een tweede operatie nodig is. Dit kan extra kosten met zich mee brengen. Hiervoor kun je geen extra bedrag vanuit de subsidieregeling krijgen en zul je eventuele hogere kosten dus zelf moeten betalen.

Op het moment dat het medisch noodzakelijk is om de implantaten te verwijderen, worden de kosten vergoed door de zorgverzekering. Het plaatsen van nieuwe implantaten wordt niet vergoed door de zorgverzekering.

Nieuwe voorwaarden voor permanente ontharing?

Van onze voorzitter:

Sinds enige tijd zijn er op sociale media veel berichten over de mogelijk veranderde voorwaarden voor permanente ontharing. Ook van ons Informatiepunt en via de gesprekken in de zelfhulpgroepen horen we dat. Deze signalen maakten ons bezorgd.

Daarom heb ik contact gezocht met het genderteam van het AUMC en met de directeur van de Nederlandse Vereniging van Huidtherapeuten (NVH). Dat waren goede gesprekken. Het is inderdaad zo dat de NVH een richtlijn ontwikkelt. De NVH is daarover in gesprek geweest met het genderteam en met verzekeraars en vanaf nu ook met Transvisie.

De richtlijn is nog volop in ontwikkeling dus over de inhoud en de uitkomst is nog niets met zekerheid te zeggen. Maar mijn indruk is dat men erg graag van onze ideeën wil leren en dat we nu gezien worden als partner in het proces. De directeur van de NVH maakte een positieve indruk op mij als het gaat om inleving in onze situatie en onze behoeften. Ik ga vol vertrouwen onze wensen en ideeën inbrengen.

Zodra er iets inhoudelijks te melden valt, ik hoop op korte termijn, dan horen jullie dat van me.

Lisa van Ginneken

Kwartiermaker komt met definitief rapport over de transgenderzorg

De kwartiermaker (Bureau Zorgvuldig Advies) heeft op 22 januari haar  definitieve rapport ‘Verlichting van de knelpunten in de transgenderzorg’ uitgebracht.

Een van de belangrijkste aanbevelingen is dat er per direct meer transgenderzorg moet komen. Daarom moeten zorgverzekeraars meer ggz-, endocrinologische en chirurgische zorg gaan inkopen. Volgens het rapport is dit nodig om de lange wachtlijsten aan te pakken.

Zorgverzekeraars Nederland en VWS hebben vanwege de lange wachtlijsten in de transgenderzorg een kwartiermaker aangesteld die op korte termijn met aanbevelingen moest komen om de problemen op te lossen. In december is een eerste deeladvies uitgebracht, gevolgd door dit rapport nu.

De kwartiermaker stelt enerzijds dat het budget moet worden verhoogd voor psychiaters en psychologen die genderdysforie kunnen diagnosticeren, psychische  zorg en begeleiding kunnen bieden en indicaties kunnen stellen voor het somatische traject. De endocrinologische zorg moet worden uitgebreid en in meer ziekenhuizen kunnen worden verleend. Ook de chirurgische zorg zou moeten worden uit uitgebreid. De kwartiermaker wijst hierbij op de schaarse OK capaciteit, maar is van mening dat vanwege de urgentie en hoge lijdensdruk transgenders prioriteit verdienen. Het ziet er verder naar uit dat er een derde experticecentrum voor transgenderzorg gaat komen. Dit zou vanaf januari 2020 zorg moeten gaan bieden aan transgenders.

Ook op andere vlakken valt nog veel te verbeteren in de transgenderzorg, meent de kwartiermaker. Zo moet bij intakes meer onderscheid gemaakt worden in draagkracht en lijdensdruk. Een deel van de transgender mensen heeft meer of extra zorg nodig en anderen juist minder.

Lisa van Ginneken(voorzitter Transvisie) reageert als volgt: ‘ik heb goede hoop dat dit verschil gaat maken. Dat baseer ik niet alleen op deze adviezen, maar ook op hoe ik in het contact tot nu toe deze kwartiermakers heb ervaren. Nu komt het aan op volhouden en doortastend implementeren‘.

Geïnteresseerd in het volledige rapport. Dat is te downloaden op de website van VWS.

Geïnteresseerd in de bijbehorende Kamerbrief? Lees hier.

NB. De zorg door dr. van Loenen wordt door het MC Bloemendaal (zoals eerder gemeld) geregeld en verzorgd, totdat een ander bericht hierover wordt gepubliceerd.

Kwartiermaker brengt eerste deeladvies uit

Het ministerie van VWS en Zorgverzekeraars NL hebben eind oktober een kwartiermaker transgenderzorg aangesteld. Ze zijn tot dit initiatief overgegaan o.m. nadat onze voorzitter, Lisa van Ginneken, de huidige problemen in de transgenderzorg uitgebreid met VWS had besproken. Zie ook ons nieuwsbericht van  30 oktober 2018.

Transvisie is vanaf de start van de kwartiermaker met de kwartiermaker in gesprek en verwacht en zal ook met de kwartiermaker in gesprek blijven. Inmiddels heeft de kwartiermaker een eerste deeladvies uitgebracht, dat is hier te lezen.

Verrassende nieuwe richtlijn voor transgenderzorg in Nieuw Zeeland.

In Nieuw Zeeland is een  verrassende nieuwe richtlijn uitgebracht voor de transgender zorg.
Gender Affirming Healthcare for Gender Diverse and Transgender Children, Young People and Adults in Aotearoa New Zealand

In deze richtlijn is de holistische kijk van de Maori op gezondheid geïntegreerd.

Dat levert een richtlijn op met ruime aandacht voor de autonomie van de mensen waarvoor de richtlijn is geschreven.  Autonomie houdt in deze richtlijn in dat de transgender gemeenschap zelf een leidende rol heeft in de ontwikkeling van de transgenderzorg en richtlijnen zoals deze. 

Enkele  citaten uit de richtlijn:

• “health professionals have important roles to play but cannot replace the leadership which exists in communities; nor should they”.
• “…some people who may benefit from extra mental health support, but it is important to ensure that they consent to having this support and it is not enforced as a requirement for accessing gender affirming care.”

Maori gaan er vanuit dat gezondheid over veel meer gaat van alleen fysieke gezondheid, namelijk over spiritualiteit, fysieke gezondheid, een gezonde familie of sociaal verband en een gezonde psyche. Transgenderzorg gaat in deze visie dus over al deze terreinen.

Vanuit deze visie zijn de aanbevelingen, die in deze richtlijn staan, gemaakt. Hieronder volgen de belangrijkste:

• Erken ieder individu als een deskundige op het gebied van de eigen gender.
• Besteed aandacht aan het sociale netwerk en de familie.
• Geef kinderen de ruimte om hun gender te onderzoeken en ondersteun dat proces door een veilige omgeving te bieden waarin ze kunnen  experimenteren.
• Zorg voor een veilige schoolomgeving.

De richtlijn is een aanvulling op al bestaande richtlijnen.

ZN: Nieuwe inspanningen voor toekomstbestendige transgenderzorg

E-learning ‘contact met transgender personen’ beschikbaar

Vandaag 11 oktober, Coming Out Dag, heeft Linda Voortman, wethouder Diversiteit en Publieksdienstverlening van de gemeente Utrecht de training ‘Contact met transgender personen’ gelanceerd. De training is ontwikkeld om de handelingsverlegenheid van mensen in een publieke functie,  die met transgender mensen te maken krijgen, te verkleinen. De training geeft praktische handvatten om ongemakkelijke situaties te voorkomen.

Diverse gemeenten hebben samengewerkt bij de ontwikkeling van deze training: Utrecht, Dordrecht, Zoetermeer, ’s-Hertogenbosch, Oss, Leeuwarden, Den Haag, Amsterdam en Rotterdam. Maar ook andere organisaties als Patiëntenorganisatie Transvisie, TNN, Indigo, Movisie, kennisinstituten, ervaringsdeskundigen en medewerkers Publieksdienstverlening brachten hun kennis en praktijkervaring in.

De training is gemaakt door Transketeers en vanaf deze week gratis beschikbaar op Movisie-academie.nl onder online cursussen. Hij is ontwikkeld voor ambtenaren, maar te gebruiken door iedereen. In slechts 15 minuten leer je hoe je respectvol om kunt gaan met transgender personen. Hier de link naar de e-learning en een leaflet en hier naar de teaser.

Overigens staat er op de website van Movisie sinds februari al een e-learning voor hulpverleners die in de WMO zorg te maken kunnen krijgen met transgender mensen. deze training heet “Werken met transgender mensen“. Op dit moment worden soortgelijke trainingen ontwikkeld voor verpleegkundigen die met transgender ouderen in contact kunnen komen en voor hulpverleners in de JGZ die met transgender kinderen of jongeren te maken kunnen krijgen.

Minister van Medische Zorg en Sport reageert op brief van Transvisie

Kamerbrief over wachttijden in de transgenderzorg. Minister Bruins (Medische Zorg en Sport) stuurt de Tweede Kamer een brief in reactie op de brief van Transvisie van 31 mei 2018 over de wachttijden in de zorg. In deze brief gaat hij dieper in op de mogelijkheden van het ministerie en de maatregelen die hij heeft genomen en verder neemt, waaronder de aanwijzing van een kwartiermaker voor de transgenderzorg. De volledige brief is hier te lezen.

Richtlijn voor transgender kinderen van de Amerikaanse Vereniging voor Kindergeneeskunde

Opnieuw is er een goed onderbouwde richtlijn ‘Ensuring Comprehensive Care and Support for TRansgender and Gender Diverse Children and Adelecents’, uitgekomen, nu  door de Amerikaanse Vereniging van Kindergeneeskunde. In deze richtlijn wordt de genderbevestigende benadering aanbevolen. In deze benadering worden zowel het kind als de rest van het gezin geholpen om een uitingsvorm te vinden die bij het kind past. Daarnaast wordt ondersteuning geboden om dat ook in de omgeving mogelijk te maken. ‘Watchful waiting’, waarbij wachten met grote stappen als een sociale transitie en naamswijziging tot het kind in de puberteit is – en vaak wordt aanbevolen-, wordt in deze richtlijn als achterhaald beschouwd.

In het artikel ‘Pediatricians are key in supporting trangender, gender-diverse youth’ doet Jason Rafferty verslag van deze richtlijn.

Tekst van de richtlijn

Op onze pagina wetenschap zijn ook andere artikelen over dit onderwerp beschikbaar onder behandeling kinderen en jongeren

Goed nieuws van het ministerie !

VAN ONZE VOORZITTER
Er is goed nieuws! Het ministerie van VWS gaat de transgenderzorg onderhanden nemen! Dit is een direct gevolg van het verzoek dat ik daartoe deed aan de Directeur Generaal (DG) Curatieve Zorg van het ministerie, in het gesprek dat ik met hem had op 19 juni. In mijn bericht van destijds moest ik noodgedwongen vaag blijven om de DG niet voor de voeten te lopen. Inmiddels heeft hij enkele belangrijke stappen gezet en kan ik al iets meer informatie geven.

Het ministerie gaat samen met verzekeraars een zogeheten ‘kwartiermaker’ aanstellen, die een plan moet gaan ontwikkelen voor toekomstbestendige netwerkzorg voor transgenders. Wat ik heb gelezen in de voorlopige opdrachtformulering stemt me vrolijk. Dit plan zal namelijk uit de volgende drie stappen bestaan:
1. Wat kan er op korte termijn gedaan worden aan verlichting van de wachtlijsten in 2019?
2. Hoe ziet vanaf 2020 de transgenderzorg als netwerkzorg er uit, met landelijke dekking van capaciteit en expertise en toegankelijke zorg op maat?
3. Hoe ziet toekomstbestendige transgenderzorg anno 2025 eruit en wat is daarvoor nodig?

Het ministerie zette zich de laatste twee jaar al in om de transgenderzorg te verbeteren, maar tot nu toe ging dat zonder al te veel stelling te nemen. Ik ben heel blij dat het ministerie nu de bestuurlijke ruimte voelt om meer regie te gaan voeren.

Dat heb ik natuurlijk niet teweeggebracht in één gesprek met de DG; zo werken dit soort processen niet. Ik ben al sinds begin dit jaar keihard aan het werk om zoveel mogelijk krachten bij elkaar te brengen via de NZA, de Tweede Kamer, de media, de zorgaanbieders uit het door mij geïnitieerde Decentralisatie overleg en via eerdere overleggen op een lager niveau bij het ministerie. Dit is een mooie beloning voor mij en alle Transvisie-collega’s die me bij al die activiteiten geholpen hebben (waaronder Jean, Petra, Els, Casper en Robin) en ook TNN en COC die op bepaalde momenten ondersteuning hebben gegeven.

Hiermee zijn de capaciteitsproblemen in de transgenderzorg niet ineens opgelost en ook niet binnen een half jaartje. Maar door deze stap van het ministerie wordt er eindelijk serieus een begin gemaakt. Ik zet mijn werk onvermoeid voort en houd jullie op de hoogte