Update na eerdere berichtgeving over zorgaanbieder GenderHealthcare.
Utrecht, Zaterdag 29 april 2023 – Transvisie deelt een update naar aanleiding van eerdere berichtgeving rondom zorgaanbieder GenderHealthcare.
Let op: op 29 april 2023 hebben wij een update gedeeld over onze eerdere berichten rondom zorgaanbieder GenderHealthcare. Zie dit bericht hier: https://transvisie.nl/update-na-eerdere-berichtgeving-over-zorgaanbieder-genderhealthcare/
Na het faillissement van transgenderzorg aanbieder StepworkGGZ in 2021 heeft Genderhealthcare een doorstart gemaakt metdeze transgenderzorg door alle cliënten van Stepwork GGZ overte nemen en zorg voor deze groep transgenderpersonen te continueren.
Patiëntenorganisatie Transvisie heeft bij de start van Genderhealthcare terughoudend gereageerd op de start van dezenieuwe organisatie. Transvisie wilde in 2021, na het faillissement van Stepwork GGZ een goede doorstart borgen voor alle betrokken cliënten van de gefailleerde organisatie. Daarom koosTransvisie in 2021 niet voor de dan nog onervaren en pas net opgerichte organisatie Genderhealthcare.
Transvisie heeft in 2021 een bericht naar de pers gestuurd waarin deze keuze is uitgelegd. Genderhealthcare laat intussen, anderhalf jaar later, zien dat zij patiëntenzorg levert die voldoet aan de kwaliteitseisen zoals die gelden voor vermelding in de Transgender Wegwijzer. Deze voor Genderhealthcare negatieve reactie heeft de start van Genderhealthcare lastiger gemaakt.
Transvisie betreurt dit en biedt hiervoor excuses aan aan de bestuurder en alle andere betrokkenen van Genderhealthcare.
Transvisie werkt nu aan een goede samenwerking met transgenderzorg organisatie Genderhealthcare. Zij heeft Genderhealthcare inmiddels toegevoegd aan de Transgender Wegwijzer. https://transgenderwegwijzer.nl
Notitie voor de redactie
Voor vragen kunt u contact opnemen met de communicatieafdeling van Transvisie via communicatie@transvisie.nl Ander contact met onze organisatie betreffende dit onderwerp wordt niet beantwoord.
Eerdere berichten binnen dit thema
Hoe komt het dat er wachtlijsten zijn? – Vraag en Antwoord
Hi, In deze rubriek gaan wij in op veel voorkomende vragen in de genderzorg.
Heb jij een vraag dan kan je die altijd stellen aan onze collega’s van het Transgender Infopunt Nederland. Klik hier voor de contactgegevens
In de transgenderzorg zijn er helaas bij veel aanbieders flinke wachtlijsten van soms wel bijna drie jaar. Voor ieder die moet wachten tot er überhaupt een intake heeft plaatsgevonden wordt het geduld wel heel erg op de proef gesteld. Dat er wachtlijsten zijn weten we, maar hoe zijn deze zo ontstaan?
De vraag naar genderzorg is de afgelopen tien jaar enorm gegroeid. Dit komt onder andere omdat het praten over genderidentiteit en het uiten daarvan een maatschappelijk onderwerp is geworden. Steeds meer mensen durven zich de vraag te stellen of het geboortegeslacht en/of het binaire beeld van man en vrouw wel past. Juist omdat zelfontdekking steeds vaker voorkomt is de vraag naar passende zorg snel gestegen.
Als er zoveel vraag is, waarom komen er dan geen nieuwe zorgaanbieders bij?
Er komen wel nieuwe zorgaanbieders bij. Door alle wachtlijst frustraties zou je bijna vergeten dat er in Nederland een groot netwerk van genderzorgaanbieders is. Deze aanbieders kunnen veelal de diagnose genderincongruentie toewijzen en je helpen met de hormoonzorg. Wel is het zo dat niet iedere aanbieder zonder de tussenkomst van een kenniscentrum (ziekenhuis) je kan helpen met operaties. De bekende lange wachtlijsten vind je daarom vooral bij de grote genderpoli’s zoals die in Amsterdam.
We hebben in Nederland al een hoop zorgaanbieders maar helaas nog niet voldoende capaciteit. Jaarlijks verwelkomen wij nieuwe aanbieders die ieder positief bijdragen aan de zorgcapaciteit. Zorgverzekeraars streven er naar om zo snel en goed mogelijk zorg bij deze nieuwe aanbieders in te kopen zodat hun klanten bij de nieuwe aanbieder terecht kunnen voor zorg.
Dus de wachtlijsten komen door de patiënten zelf?
Je zou bijna op basis van deze tekst die conclusie trekken maar dat is zeker niet het geval.
Natuurlijk heeft maatschappelijke acceptatie van gender gerelateerde onderwerpen invloed op de wachtlijsten maar zo simpel is het niet. Problemen met capaciteit tijdens de opstart van de zorg en een veranderende zorgvraag heeft invloed op hoe snel een wachtlijst krimpt of stijgt. De conclusie blijft dat er in Nederland bij de meeste zorgaanbieders een wachtlijst is voordat je in zorg komt. Wel is het raadzaam eens op de transgenderwegwijzer.nl te kijken om een zorgaanbieder in de buurt te zoeken. Wijs ook zeker je huisarts op het bestaan van de Transgender Wegwijzer
Wat doen onze belangenbehartigers?
Omdat het werk van onze belangenbehartigers voornamelijk op de achtergrond plaatsvind kan het doen ogen alsof er vanuit Transvisie niet veel gebeurt. Dit is juist het tegenovergestelde! De belangenbehartiging is een belangrijke afdeling binnen onze organisatie. Het team bestaat uit juristen, specialisten en ervaringsdeskundigen met ieder een eigen dossier.
Het team houdt zich bezig met onderwerpen die wij ieder jaar afstemmen doormiddels van wat er speelt binnen de doelgroep. Naast dossiers die door ons zelf worden gestart zijn wij ook betrokken bij bijvoorbeeld het opstellen van nieuwe zorgstandaarden, verbeterplannen in de zorg en worden wij gevraagd een actieve rol te vervullen binnen zorgadviesraden.
Goed om te weten dat ook de belangenbehartiging volledig draait op vrijwilligers en dat de functie veel vraagt van iemands vrijetijd. Alle belangenbehartigers doen hen best om zo snel en goed mogelijk tot het gewenste resultaat te komen.
Onze belangenbehartigers komen op voor de algemene en individuele belangen van transgender personen in zorg. Wist je dat wij je kunnen helpen bij een afwijzing van je zorgverzekeraar om zorg te vergoeden? Voor meer informatie kan je contact opnemen met het Transgender Infopunt Nederland via infopunt@transvisie.nl
Wil je weten wat op de agenda van 2023 staat? Lees het hier in ons jaarplan.
READ MOREGezamenlijke brief TNN en Transvisie over zorgen journalistieke Volkskrant.
Voor dit bericht verwijzen wij graag naar de website van onze collega’s: https://www.transgendernetwerk.nl/belangenorganisaties-trekken-aan-de-bel-over-onzorgvuldige-journalistiek/
READ MORENieuw adres Transvisie.
Vanaf april 2023 betrekt Transvisie niet meer het kantoor aan de Niasstraat in Utrecht. Na de coronapandemie is onze organisatie volledig digitaal blijven werken. Het doel van een kantoor kwam daarom ook te vervallen. Eind 2022 is er daarom door het toenmalig bestuur besloten dat per 1 april 2023 het huurcontract zou worden opgezegd.
Poststukken kunnen per dato worden geadresseerd naar:
Box C1007
Kwikstaartlaan 42
3704 GS Zeist
Pakketten kunnen per dato worden geadresseerd naar:
Stichting Transvisie
Ambachtsweg 85
2641KW Pijnacker
Genderhome 9 april: “Hoe ver zet jij de kastdeur open, wanneer ben je waar klaar voor?”
Genderhome 9 april: “Hoe ver zet jij de kastdeur open, wanneer ben je waar klaar voor?”
ZONDAG 9 APRIL (eerste paasdag) hebben we weer een Genderhome bijeenkomst in Eeterie de Globe (Humanitas gebouw) in Groningen. Aanmelden voor de bijeenkomst mag (genderhome-groningen@transvisie.nl) maar is zeker niet noodzakelijk.
THEMA “Hoe ver zet jij de kastdeur open, wanneer ben je waar klaar voor?”
Op gegeven moment moesten we er allemaal door heen, of wellicht moet je nog. We bedoelen het moment dat je aan je omgeving vertelt dat je verder wilt in een ander gender dan je geboortegeslacht. “Uit de kast komen” noemen we dat ook wel. Niet eenvoudig natuurlijk.
In tegenstelling tot wat mensen vaak denken is dat ook niet zo’n eenvoudige en rechtlijnige gebeurtenis. Eerst vertel je het aan wat intimi; je partner, je ouders of je huisgenoten wellicht. Logische vervolgstappen zijn een bredere kring; je familie, je vrienden en anderen die je regelmatig tegenkomt. Tenslotte pas je je serieuzere online-profielen aan en vertel je het op je werk, je opleiding, je sportclub, je stamkroeg of in de kerk.
“Tenslotte” zeggen we? Maar is het daar klaar? Veel van ons zijn al heel lang “uit de kast” volgens die normen. Maar is het proces daarmee ook afgerond? Er zijn nog heel veel nuances en gradaties.
Afgelopen vrijdag (elk jaar op 31 maart) was het ‘Transgender Day of Visibility’. Hoe zichtbaar ben jij zelf? Of belangrijker nog: hoe zichtbaar wil jij zijn? Hang jij de vlag uit zodat alle buren het kunnen zien? Wil jij met een foto en je volledige naam in de krant? Opeens weet dan echt iedereen die je ooit gekend hebt dat jij transgender bent. Ben jij daar klaar voor? Of zijn bijvoorbeeld je ouders er klaar voor dat hun collega’s het opeens weten van jou?
Maar het werkt ook de andere kant op. Stel dat jij al jaren geleden in transitie bent gegaan. Je ziet er heel overtuigend uit, je bent verhuisd en je hebt een nieuwe werkomgeving. Ga jij nietsvermoedende mensen alsnog vertellen dat je een transgenderverleden hebt? Wie eventueel wel? Wie juist niet? Zeg je het op een sollicitatiegesprek of vertel je het aan je nieuwe date?
TERUGBLIK op 12 maart
Vorige bijeenkomst hadden we het over wat er in de sociale transitie nodig is. Zoals kleding, motoriek en verdere presentatie. Er bleken veel verschillende insteken, dat wisten we natuurlijk al. Maar opvallend was dat de aanwezigen heel overtuigd en consequent vasthoudend waren in hun aanpak. Weinig mensen twijfelden of schakelden om naar een andere aanpak. Wel zeiden velen die al langer in transitie waren dat het belang van die presentatie afneemt. Ten eerste omdat je lichaam uiterlijk steeds meer gaat lijken op je wensgender zodat presentatie minder belangrijk wordt. Maar ook omdat je zelfverzekerder wordt en het je minder kan schelen wat anderen van je presentatie vinden. Opvallend was wellicht nog dat er mensen waren die de hele sociale presentatie van begin af aan weinig aandacht hebben gegeven en zich daar prima bij voelen. Je gender zit van binnen en hoe dat er van buiten uit ziet is niet hun probleem zeg maar. Een interessante insteek natuurlijk, waar iedereen het eigenlijk ook mee eens was. Maar uiteindelijk wilde de overgrote meerderheid toch zijn of haar best doen om ook sociaal meer passabel te zijn.
PLAATS: Humanitasgebouw ‘Eeterie de Globe’ A-kerkhof 22 (zuidzijde), 9711 JB Groningen
TIJD: Vanaf 14:00 kun je inlopen waarna we om 14:30 officieel starten met een welkom. We borrelen nog wat na vanaf ongeveer 16:30 en sluiten af om 18:00.
MAILINGLIJST
Ben of ken je Noordelijke transpersonen die graag mee willen doen aan de Genderhome bijeenkomsten? Vraag ze ons een mail te sturen op genderhome-groningen@transvisie.nl, dan voegen we ze toe aan de mailinglijst.
Een contract met zorgverzekeraars, hoe pakt PsyTrans dit aan?
Een contract met zorgverzekeraars, hoe pakt PsyTrans dit aan?
Eva-Marijn Stegemann is GZ-psycholoog en praktijkhouder van PsyTrans, een genderzorgaanbieder met twee locaties in Nederland. PsyTrans heeft bewust geen contracten met zorgverzekeraars. Dit zorgt voor veel ademruimte, zegt Stegemann. Je merkt als zorgaanbieder dat het zorgprestatiemodel niet past bij de zorg die wij bieden. Naast het consult komt er veel meer kijken bij een behandeling in de genderzorg. Die tijd en kosten passen niet in het budget als we contracten met zorgverzekeraars aan gaan. Door on gecontracteerd te werken hebben we per consult wat meer inkomsten, waarmee we alle niet-betaalde tijd kunnen dekken. Daarnaast werkt de zorgverzekeraar met omzetplafonds. Dat betekent dat je per zorgverzekeraar maar een vooraf bepaald aantal mensen van die zorgverzekeraar mag helpen. Het kan zijn dat je halverwege het jaar bijvoorbeeld aan de max zit, waardoor je dan tegen mensen moet zeggen van zorgverzekeraar X dat je ze helaas niet verder kan helpen, ondanks dat ze op de aanmeldlijst staan. Dat vind ik ethisch onverantwoord; mensen die soms al jaren elders op een wachtlijst staan, hoop hebben om te kunnen starten bij PsyTrans, dan weer de deur moeten wijzen. Dat gaan we gewoon niet doen. Mocht je onverhoopt mensen behandelen bij zorgverzekeraar X als je al boven je max bent, kan het zijn dat je als zorgaanbieder aan het einde van het jaar duizenden euro’s terugbetalen omdat je “te veel” zorg heb geleverd. Heb hebben van contracten is voor ons dus geen enkel voordeel.
Wat je de client wel of niet mag bieden, is afhankelijk van het zorgprestatiemodel, budgetplafonds (voor gecontracteerden) en de eigen regels van de zorgverzekeraar (deze kunnen per zorgverzekeraar verschillen). Goede zorg mag niet worden begrensd door de verzekeraar. De onnodig ingewikkelde administratie, onderhandelingsgesprekken en het gedoe met kosten waren voor ons genoeg redenen om niet in zee te gaan met de zorgverzekeraars. Wij houden ons uiteraard aan alle wettelijke regels, maar het opgelegd krijgen van nog meer regels beknelt ons in de uitvoer van de zorg. Wij meten de kwaliteit van zorg ook vooral door te kijken naar de tevredenheid van de cliënt. Overigens is onze manier van werken ook als positief en kwalitatief goed ervaren door de inspectie van Gezondheidszorg en Jeugd. Dit valt ook terug te lezen in hun openbare rapport.
Eerder droeg Stegemann een plan aan bij de Kwartiermaker om met een pilot te werken aan een vervanger voor het huidig zorgprestatiemodel. Helaas, maar niet onverwacht kreeg ze te horen dat de zorgverzekeraars de voorkeur geven aan gecontracteerde zorgaanbieders en het algemene belang niet zou dienen. Er wordt erkend dat het zorgprestatiemodel knelt, maar dat opnieuw het maken van specifiek spraken met een individuele zorgaanbieder het algemene belang niet dient. Stegemann weet uit eigen ervaring dat dit antwoord ver van de waarheid afligt. Het valt Stegemann ook op dat mensen zich snel bang laten maken door “niet worden vergoed”. Feitelijk wordt de zorg bij PsyTrans vergoed uit de basisverzekering, afhankelijk van polis en zorgverzekeraar is dit tussen de 60 en 80 procent. Als je dat gaat omrekenen naar hoeveel dat in werkelijkheid in geld is, kom je op een paar honderd euro per jaar. Dat is natuurlijk best een bedrag, maar Stegemann denkt dat we moeten gaan omdenken en de afhankelijkheid van zorgverzekeraars moeten verminderen. Misschien betekent dat een paar keer minder uit eten, of een keer geen vakantie of minder lang. Mensen kunnen zelf controle terugpakken, de regels voor vergoeding van de zorg gaat komende jaren echt niet veranderen. We moeten stoppen met tijd en energie te verspillen door aan dit dode paard te trekken, en deze tijd en energie stoppen in iemand zijn eigen transitie.
Psychiaters betuigen spijt over vroegere behandelingen van lhbti’ers.
De Nederlandse Vereniging van Psychiaters (NVvP) heeft op het landelijke congres openlijk spijt betuigd voor wat psychiaters in het verleden transgender personen en andere lhbti’ers hebben aangedaan. Behandelingen om de seksuele geaardheid of genderidentiteit te veranderen waren tot de jaren zeventig van de vorige eeuw niet ongewoon. Dat ging meestal om gesprekstherapie, maar ook stroomschokken en castratie kwamen voor. Gruwelijke behandelingen noemt de NVvP dat nu. “Met de inzichten en de visie van nu is dit soort denken en handelen onvoorstelbaar.” In sommige religieuze kringen wordt nog steeds geprobeerd lhbti’ ers te ‘ genezen’. De psychiaters hopen dat hier een wettelijk verbod op komt.
Dit bericht in de media: