Ik: Een stuk uit mijn verleden.
Hej, Terwijl de robot stofzuiger door de woonkamer gaat, zit ik met mijn jas achter de laptop in een halfdonkere woonkamer. Het is tenslotte herfst ;).
Ik ben net terug van het naar school brengen van mijn dochters. Gelukkig wordt dat steeds makkelijker naar mate ze ouder worden. De oudste was al zelf naar school gefietst, dus ik kon lekker met mijn jongste samen fietsen en kletsen. Een leuk en lekker ontspannend momentje.
Hoewel ouderschap voornamelijk vermoeiend is, vooral als je het combineert met een eigen bedrijf opzetten en ontdekken wie je bent, zijn dit soort momenten toch wel een van de beste dingen in het ouder zijn.
Op de terugweg naar huis bedacht ik mij hoe het ook anders had kunnen lopen.
Dit is namelijk niet de eerste keer dat ik op een ‘ontdekkingsreis’ naar mijzelf ben gegaan.
Je zou kunnen zeggen dat mijn hele leven een ontdekkingsreis is. Ik ben tenslotte een mens en een mens vindt zichzelf voortdurend opnieuw uit. Van kind naar puber, van puber naar volwassene met talloze fases en ontwikkeling ertussendoor.
Het verschil met normale mensen is denk ik dat ik mijzelf nooit echt gevonden heb. Ik vraag mij ook met regelmaat af of ik mijzelf ooit echt ga vinden. Terugkijkend naar mijn verleden was ik al vrij vroeg ervan bewust dat ik niet in het binaire plaatje paste. Ik wilde ook op ballet net zoals de meisjes uit mijn klas met een roze maillot en een zwart balletpakje eroverheen. Én ik vond het ook leuk om met een stuk elektrabuis besjes te ‘schieten’.
Wat ik wel wist was dat ik in ieder geval geen Boy George was. Ik was ook geen travestiet, dat wist ik ook. Ik wilde zijn zoals mijn zus, alleen dan wel zonder die vreselijke Oilily kleren. Ik was anders. Heel veel meer was er misschien ook niet in de jaren ’80 in Bilthoven. Ik had er geen enkel besef van dat ik transgender of non-binair kon zijn.
Hoe anders zou mijn wereld zijn geweest als we de huidige bekendheid, acceptatie en mogelijkheden voor transgender zijn hadden gehad toen ik jong was.
In alle eerlijkheid, denk ik dat ik een andere keuze zou hebben gemaakt. Dan had ik naar alle waarschijnlijkheid ook die hup-hup-barba-truc gedaan. De realiteit is echter dat het niet zo was. Net zoals de meeste van jullie heb ik eerst moeten vechten voor mijn bestaan. Heb ik het verborgen moeten houden, omdat het simpelweg geen optie was, omdat het begrip ontbrak. Maar ook omdat ik het zelf niet snapte. En dat is raar genoeg OK.
Want er is een reden voor de eeuwige twijfel. Er is een reden waarom ik liever een ballerina met een blaaspijp wilde zijn. Er is een reden waarom ik mij aangetrokken voel tot zachtheid en vrouwelijkheid en waarom ik tegelijkertijd enthousiast kan worden van oude Amerikaanse auto’s met een V8 motor. Het is dezelfde reden waarom ik bij het ene mens of moment mij meer mannelijk voel en bij het andere mens of moment meer vrouwelijk voel. Ik ben niet een of het ander. Ik ben allebei. Ik ben flubber. Ik ben een hybride. Ik ben non-binair. Ik ben een lesbische vrouw in het lichaam van een mens. En dat is niet makkelijk. Dat is zelfs f-ing moeilijk, want het brengt een hele set met nieuwe uitdagingen met zich mee, ondanks de acceptatie. Maar de bottom-line is dat het OK is. Het is OK omdat ik heel veel mooie dingen heb mogen doen. Heel veel mooie dingen heb mogen meemaken, waaronder mijn twee supermooie dochters en de momentjes op de fiets. En het is OK, omdat ik het vertrouwen heb dat er nog heel veel goede dingen aan zitten te komen. Zoals eindelijk een keer die bikini aan in de zomer of met Kerst of Oud & Nieuw zijn zoals ik voel en wil zijn!
Het is OK, omdat ik eindelijk op weg ben naar de mens die ik ben. Met mijn verleden en mijn toekomst samen in één lichaam. Wat de wereld er ook van mag vinden. Al doet dat soms best pijn en brengt het veel verwarring en onzekerheid met zich mee. Ik heb het vertrouwen dat het goed gaat komen. Liefs BarbaBo
P.s. Nog een speciaal bedankje aan Selm Wenselaers, die toch zeker een inspiratie is geweest om mijn reis weer op te pakken en ondanks alle onzekerheden toch stappen durven te zetten om te zijn zoals ik mijzelf voel.
READ MOREHormonen; wat brengen ze en wat ook niet.
Genderhome bijeenkomst zondag 13 februari: “Hormonen; wat brengen ze en wat ook niet”
Op zondag 13 februari hebben we weer een Genderhome bijeenkomst in Eeterie de Globe (Humanitas gebouw) in Groningen. We mogen nu namelijk echt weer fysiek bijeenkomen. Uiteraard zijn er wel weer coronamaatregelen van toepassing, zie daarvoor onderaan deze mail. Aanmelden mag (genderhome-groningen@transvisie.nl) maar is zeker niet noodzakelijk.
THEMA “Hormonen; wat brengen ze en wat ook niet”
Wanneer je kiest voor een geslachtsbevestigende behandeling, kun je op een gegeven moment starten met vrouwelijke hormonen (oestrogenen) of mannelijke hormonen (testosteron). Deze hormonen zorgen ervoor dat je meer kenmerken van een vrouw of man krijgt. Ze noemen die hormonen ook wel cross-sekse hormonen. Voor de meesten van ons zijn die hormonen na sociale transitie de eerste stap in hun medische transitie.
Maar wat doen ze echt? Meest concreet zijn fysieke veranderingen. Zo zorgen hormonen bij transvrouwen voor een vrouwelijkere vetverdeling, afname van spiermassa en ontstaan van borstgroei. Bij transmannen zorgen de hormonen voor een mannelijkere vetverdeling, toename van de spiermassa en beharing en verlaging van de stem. Naast fysieke veranderingen zijn er ook minder tastbare effecten. Veranderingen in de beleving van emoties en gedachten en niet te vergeten het libido.
Wat verwachten we van de effecten of welke ervaringen hebben we er mee? Hoe snel gaat het, hoe effectief zijn de veranderingen? Het werkt natuurlijk ook niet voor iedereen hetzelfde. Zijn we wel altijd blij met bepaalde veranderingen? Niemand zit te wachten op bijvoorbeeld opvliegers, hoofdpijn of acne. Maar hoe tevreden of gelukkig is men bijvoorbeeld over het toe- of juist afnemen van het libido?
TERUGBLIK op 9 januari
We moesten vorige keer alsnog uitwijken naar de onlineomgeving van Zoom. Maar we hadden alsnog een heel redelijke opkomst en een fijne bijeenkomst. Opnieuw waren we blij een paar nieuwe gezichten te zien. Het was aanleiding voor een voorstelrondje dat hier en daar ook tot boeiende gesprekken leidde.
PLAATS: Humanitasgebouw ‘Eeterie de Globe’ A-kerkhof 22 (zuidzijde), 9711 JB Groningen
TIJD: Vanaf 14:00 kun je inlopen waarna we om 14:30 officieel starten met een welkom. We beginnen met naborrelen vanaf ongeveer 17:00 en sluiten af om 18:00.
BELANGRIJKE CORONA MAATREGELEN!
Zoals je waarschijnlijk al gewend bent zijn er weer een aantal maatregelen van kracht:
- We moeten bij de deur je coronapas controleren. Dit betekent dat we je QR-code (in de meeste gevallen op je telefoon in de CoronaCheck-app) scannen en je legitimatiebewijs moeten bekijken. Neem dus zowel je QR-code als je legitimatiebewijs mee. Heb je ze niet bij je, dan mogen we je niet binnen laten.
- Op het moment dat je zit hoef je geen mondkapje te dragen, maar als je loopt moet dat wel. We zorgen dat er mondkapjes beschikbaar zijn. Natuurlijk mag je ook je eigen mondkapje meenemen.
- Er staat hand-desinfectie bij de ingang.
- We vragen net als voor de pandemie mensen of ze hun contactgegevens willen achterlaten. Mocht je na afloop positief getest worden, geef dit aan ons door, dan sturen wij een anoniem mailtje rond naar de bezoekers die hun contactgegevens hebben achter gelaten. MAILINGLIST
Wil je op de hoogte blijven? Stuur dan een verzoek daarvoor naar genderhome-groningen@transvisie.nl, dan voegen we je toe aan de mailinglist.
Transvisie reageert in interview op overnamen Stepwork door GHC.
READ MOREDoe je mee?
Doe je ook mee met de online jongeren meetings? Jongeren zelf zeiden dat ze de sfeer ontspannen, veilig en gezellig vonden en er ‘rust en herkenning’ vonden. Er zijn nog plekken, dus schrijf je in.
READ MOREIk: Ontmoet BarbaBo.
[vc_row css=”.vc_custom_1638725242757{padding-right: 25px !important;padding-left: 25px !important;}”][vc_column css=”.vc_custom_1640625667725{margin-left: 0px !important;border-right-width: 0px !important;padding-top: 0px !important;padding-right: 0px !important;padding-left: 0px !important;}”][mk_custom_box corner_radius=”5″ padding_horizental=”150″ visibility=”hidden-sm” bg_color=”#f6f6f6″][vc_column_text css=”.vc_custom_1640626551442{margin-bottom: 0px !important;}”]Ik is een reeks persoonlijke verhalen. De verhalen worden geschreven door verschillende mensen uit onze gemeenschap. In dit verhaal ontmoeten wij Bo. Bo is non binair.[/vc_column_text][/mk_custom_box][mk_custom_box corner_radius=”5″ padding_vertical=”11″ padding_horizental=”0″ visibility=”visible-sm” bg_color=”#f6f6f6″][vc_column_text css=”.vc_custom_1640626551442{margin-bottom: 0px !important;}”]Ik is een reeks persoonlijke verhalen. De verhalen worden geschreven door verschillende mensen uit onze gemeenschap. In dit verhaal ontmoeten wij Bo. Bo is non binair.[/vc_column_text][/mk_custom_box][mk_custom_box padding_horizental=”127″ visibility=”hidden-sm”][vc_custom_heading text=”Hej,” font_container=”tag:h2|font_size:25|text_align:left” google_fonts=”font_family:Merriweather%3A300%2C300italic%2Cregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:400%20regular%3A400%3Anormal”][vc_column_text css=”.vc_custom_1640626371513{margin-bottom: 0px !important;}”]Goedemorgen. Het is nu 07:37 op een woensdagmorgen. Ik zit met een bak koffie aan de tafel in de eetkamer met mijn laptop. Mijn twee dochters zitten op de bank met hun tablet voordat de school begint. Mijn ex-partner ligt nog op bed.
Zij heeft een lange nacht achter de rug omdat ze is meegegaan met haar ‘vriendje’ op nachtwerk. Iets met vangrails repareren in Limburg. Het is mij nog steeds een raadsel waarom ze daar toch elke keer weer mee instemt. Het zorgt in ieder geval voor een heerlijke avond in mijn eentje en nieuwe verhalen in de ochtend.
Mijn naam is Bo en ik ben een non-binair mens. Zo, dat is eruit.
Het klinkt een beetje alsof ik bij een AA-bijeenkomst zit. Alleen dan zonder kringgesprek. Zonder mede-AA’ers. En zonder goedkope automatenkoffie en ongemakkelijke stoeltjes.
In plaats daarvan zit ik aan mijn eettafel met een heerlijke bak koffie met veel te veel melk. En in plaats van een kring vol mede alcoholisten heb ik jullie.
Dit is mijn bijdrage aan de historici, die zich honderden jaren later afvragen hoe het was om in de 2020’s als non-binair mens te leven in een binaire wereld. Maar vooral is het voor mij een manier om mijn (dagelijkse) ervaringen en mijn verhaal te kunnen delen.
Want om eerlijk te zijn, is mijn leven een heerlijke soap. Een soap met intriges, leugens en ongemakkelijke situaties en tenenkrommende acteurs. Maar bovenal is het erg herkenbaar, want ik ben niet anders dan anderen. Ik ben een mens met hoop, dromen en wensen in een harde, realistische wereld met flinke uitdagingen.
En door mijn verhalen te delen hoop ik stiekem dat ze andere mensen kunnen helpen en inspireren, want een betere wereld begint tenslotte bij jezelf.
En dan nu de introductie van de hoofdpersoon, ik.
Bij mijn psycholoog heb ik mijzelf omschreven als hybride. Als in-between’er.
Tegen vrienden zeg ik dat ik een vreemde tegenstrijdige combinatie ben van uitersten. Noch vlees, noch vis. Ik ben flubber.
Je zou mij ook een Barbamens kunnen noemen. Ik ben alleen niet zo makkelijk aanpasbaar als de karakters uit die televisie serie. Ik ben alles en tegelijkertijd niets. Ik ben een Barbapapa en tegelijkertijd een Barbamama. En tegelijkertijd ben ik geen van beide. En dat is soms best lastig.
Voor de maatschappij ben ik een hij. Ik ben een papa voor mijn dochters. Voor mijn ex-partner ben ik een man. En dat is ook te begrijpen.
Het is ook voor een groot gedeelte hoe mijn biologische code mij definieert. Ik heb gezichtsbeharing. Ik heb smalle heupen. Ik heb dat dingetje tussen mijn benen hangen.
Het is dus ook absoluut niet raar dat mensen mij in dat ene hokje stoppen door hun referentiekader en door de gevolgen van mijn biologische codering.
Maar wat ik echt ben is een creatief persoon. Iemand die goed is in verbanden leggen. Ik ben een kei in organiseren. Ik ben lief. Ik ben attent. Ik ben open. Ik ben goed in moeilijke dingen makkelijk beschrijven. En zo kan ik nog veel meer dingen opnoemen die ik wel ben. Ik ben heel veel. Ik ben niet te beperken tot één gender.
Mijn blog gaat het zijn van een non-binair mens.
Over mijn zoektocht naar de onmogelijke definiëring van wie ik ben. Over acceptatie en over de ervaringen met de binaire wereld. Het gaat over de dingen die ik meemaak. De mooie momenten die het leven waard maken tot aan de slechte momenten waarin ik denk ‘Wat een K-wereld is het toch’.
Dit is mijn verhaal.[/vc_column_text][vc_custom_heading text=”Bo” font_container=”tag:h2|font_size:25|text_align:left” google_fonts=”font_family:Merriweather%3A300%2C300italic%2Cregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:400%20regular%3A400%3Anormal”][/mk_custom_box][mk_custom_box padding_vertical=”18″ padding_horizental=”1″ visibility=”visible-sm”][vc_custom_heading text=”Hej,” font_container=”tag:h2|font_size:25|text_align:left” google_fonts=”font_family:Merriweather%3A300%2C300italic%2Cregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:400%20regular%3A400%3Anormal”][vc_column_text css=”.vc_custom_1640626371513{margin-bottom: 0px !important;}”]Goedemorgen. Het is nu 07:37 op een woensdagmorgen. Ik zit met een bak koffie aan de tafel in de eetkamer met mijn laptop. Mijn twee dochters zitten op de bank met hun tablet voordat de school begint. Mijn ex-partner ligt nog op bed.
Zij heeft een lange nacht achter de rug omdat ze is meegegaan met haar ‘vriendje’ op nachtwerk. Iets met vangrails repareren in Limburg. Het is mij nog steeds een raadsel waarom ze daar toch elke keer weer mee instemt. Het zorgt in ieder geval voor een heerlijke avond in mijn eentje en nieuwe verhalen in de ochtend.
Mijn naam is Bo en ik ben een non-binair mens. Zo, dat is eruit.
Het klinkt een beetje alsof ik bij een AA-bijeenkomst zit. Alleen dan zonder kringgesprek. Zonder mede-AA’ers. En zonder goedkope automatenkoffie en ongemakkelijke stoeltjes.
In plaats daarvan zit ik aan mijn eettafel met een heerlijke bak koffie met veel te veel melk. En in plaats van een kring vol mede alcoholisten heb ik jullie.
Dit is mijn bijdrage aan de historici, die zich honderden jaren later afvragen hoe het was om in de 2020’s als non-binair mens te leven in een binaire wereld. Maar vooral is het voor mij een manier om mijn (dagelijkse) ervaringen en mijn verhaal te kunnen delen.
Want om eerlijk te zijn, is mijn leven een heerlijke soap. Een soap met intriges, leugens en ongemakkelijke situaties en tenenkrommende acteurs. Maar bovenal is het erg herkenbaar, want ik ben niet anders dan anderen. Ik ben een mens met hoop, dromen en wensen in een harde, realistische wereld met flinke uitdagingen.
En door mijn verhalen te delen hoop ik stiekem dat ze andere mensen kunnen helpen en inspireren, want een betere wereld begint tenslotte bij jezelf.
En dan nu de introductie van de hoofdpersoon, ik.
Bij mijn psycholoog heb ik mijzelf omschreven als hybride. Als in-between’er.
Tegen vrienden zeg ik dat ik een vreemde tegenstrijdige combinatie ben van uitersten. Noch vlees, noch vis. Ik ben flubber.
Je zou mij ook een Barbamens kunnen noemen. Ik ben alleen niet zo makkelijk aanpasbaar als de karakters uit die televisie serie. Ik ben alles en tegelijkertijd niets. Ik ben een Barbapapa en tegelijkertijd een Barbamama. En tegelijkertijd ben ik geen van beide. En dat is soms best lastig.
Voor de maatschappij ben ik een hij. Ik ben een papa voor mijn dochters. Voor mijn ex-partner ben ik een man. En dat is ook te begrijpen.
Het is ook voor een groot gedeelte hoe mijn biologische code mij definieert. Ik heb gezichtsbeharing. Ik heb smalle heupen. Ik heb dat dingetje tussen mijn benen hangen.
Het is dus ook absoluut niet raar dat mensen mij in dat ene hokje stoppen door hun referentiekader en door de gevolgen van mijn biologische codering.
Maar wat ik echt ben is een creatief persoon. Iemand die goed is in verbanden leggen. Ik ben een kei in organiseren. Ik ben lief. Ik ben attent. Ik ben open. Ik ben goed in moeilijke dingen makkelijk beschrijven. En zo kan ik nog veel meer dingen opnoemen die ik wel ben. Ik ben heel veel. Ik ben niet te beperken tot één gender.
Mijn blog gaat het zijn van een non-binair mens.
Over mijn zoektocht naar de onmogelijke definiëring van wie ik ben. Over acceptatie en over de ervaringen met de binaire wereld. Het gaat over de dingen die ik meemaak. De mooie momenten die het leven waard maken tot aan de slechte momenten waarin ik denk ‘Wat een K-wereld is het toch’.
Dit is mijn verhaal.[/vc_column_text][vc_custom_heading text=”Bo” font_container=”tag:h2|font_size:25|text_align:left” google_fonts=”font_family:Merriweather%3A300%2C300italic%2Cregular%2Citalic%2C700%2C700italic%2C900%2C900italic|font_style:400%20regular%3A400%3Anormal”][/mk_custom_box][/vc_column][/vc_row]
READ MOREAantal non-binaire kinderen en jongeren stijgt
De laatste tijd ontvangen wij steeds meer berichten dat het aantal non-binaire kinderen en jongeren stijgt. Dit wordt bijvoorbeeld gezien door scholenvoorlichters en de genderpoli’s. Wat is nu de situatie rondom non-binaire kinderen en jongeren en wordt deze groep echt groter?
Onderzoeken
Sinds 2016 zijn er meerdere onderzoeken gedaan waarbij deze stijging naar voren komt:
- In Non-binary or genderqueer genders staat genoemd dat non-binaire gender identiteiten meer en meer worden erkend in wettelijke, medische en psychologische systemen en in diagnostische classificaties. Hierbij is een duidelijk verschil tussen generaties zichtbaar, een groter deel jonge mensen identificeert zich als non binair.
(2016 – Richards, C., Bouman, W. P., Seal, L., Barker, M. J., Nieder, T. O., & T’Sjoen, G.) - Uit een Canadese studie, Non-binary youth: Access to gender-affirming primary health care, onder 839 trans personen blijkt voren dat 41 procent zich identificeert als non-binair
(2018 – Clark, Veale, Townsend, Frohard-Dourlent, & Saewec) - Een onderzoek van het VUmc, Gender Trends : Developments in Clinical Care for Gender Diverse Young People, noemt dat het percentage van genderdiverse jongeren onder de algemene bevolking toegenomen lijkt te zijn
(2020 – de Graaf, N.M.) - Uit het Gender Diversity Questionnaire (QDQ) van 2020 komt naar voren dat 11 procent van de onderzochte 251 tieners aangaven een non-binaire identiteit te hebben
(2020 – de Graaf, N.M.)
Om de vragenlijsten beter bij de doelgroep te laten passen zijn ook vragenlijsten gericht op jongeren bezig de keuzes rond sekse aan te passen. Het School Attitude Questionnaire Internet (SAQI) is in september 2021 aangepast en de School Vragenlijst (SVL) wordt in januari 2022 aangepast.
In de praktijk
Ook op scholen ziet men de groep toenemen. Waar op scholen vroeger weinig non-binaire jeugd te vinden was, zijn er nu op bijna alle scholen wel 1 of meerdere leerlingen die zich hiermee identificeren. In de praktijk betekent dit dat het goed is na te denken over zaken zoals gender-neutrale kleedkamers en toiletten. In september 2021 heeft een school in Almelo een genderneutraal toilet geopend. Een school in Hilversum is dankzij een genderneutrale docent begonnen met aan leerlingen te vragen hoe ze aangesproken willen worden.
Conclusie
Het lijkt er op dat er op meerdere vlakken tekenen zijn dat de groep non-binaire jeugd groeit. Dit zal natuurlijk deels komen omdat het zichtbaarder is en jongeren op het internet meer in aanraking komen met verschillende identiteiten dan vroeger. Toch is het zeker iets om rekening mee te houden binnen onze organisatie.
Onderzoek: The framing of trans healthcare in the media
Marion Wasserbaum is onderzoeker bij het platform diversiteit in geslacht en gender van het RadboudUMC. Zij onderzoekt onder andere wat de Nederlandse media schrijven over transzorg.
Hierbij heeft ze gekeken naar alle berichten die in kranten verschenen toen het RadboudUMC bekend maakte dat ze een gendercentrum zou starten. Tussen herfst 2019 en voorjaar 2021 heeft zij 59 artikelen over dit onderwerp gevonden en onderzocht.
Het uitgangspunt van het onderzoek is: de media toont niet ‘de werkelijkheid’ maar een beeld van de werkelijkheid vanuit een bepaald perspectief. Dit betekent dat sommige gegevens meer aandacht krijgen dan andere. Dit zie je in de berichten over transzorg bij het RadboudUMC op de volgende manier.
Het gaat meestal over artsen en wachtlijsten
Als er in de krant personen worden geciteerd over de transzorg in de nieuwe kliniek, dan zijn dat meestal artsen, en daarna psychologen. Transpersonen zelf worden maar in 7 van de 59 artikelen geciteerd en belangenorganisaties voor transpersonen 3 keer.
Krantenberichten richten zich vooral op de medische kant van de transzorg, terwijl het RadboudUMC bij het opzetten van hun centrum duidelijk heeft gemaakt dat alle partijen die daar in de transzorg samenwerken even belangrijk zijn en de medische kant niet zwaarder telt dan de psychologische begeleiding of het welzijn van transpersonen.
De wachtlijsten waren het belangrijkste onderwerp in de berichten. Vaak ging het over de psychologische invloed van de lange wachtlijsten op transpersonen. Sommige artikelen gingen ook in op de toename in aanmeldingen en noemden daarvoor verklaringen als: grotere sociale acceptatie van transpersonen dan vroeger en minder taboe op transzorg. Het RadboudUMC werd vooral neergezet als een geschikte plek om een nieuw gendercentrum te starten omdat er in de wijde omgeving geen ander academisch gendercentrum is.
Hardnekkige aannames
Als laatste heeft Marion ook gekeken naar onjuiste ideeën in de artikelen, waarvan de belangrijkste zijn:
- Toenemende vraag naar transgenderzorg zou komen omdat het een modeverschijnsel is en jongeren daarin invloed op elkaar hebben. Dit idee hoor je ook in andere landen.
- Kinderen die behandeld worden krijgen meteen operaties.
- Kinderen zijn te jong en hebben te weinig levenservaring om echt te kunnen weten wat ze willen en wie ze zijn.
- De behandeling van kinderen en jongeren is alleen medisch gericht is en snel en gemakkelijk verloopt.
De uiteindelijke bedoeling is dat als dit onderzoek af is dit antwoorden kan geven op grotere vragen, zoals hoe het beeld dat media geeft van transzorg invloed heeft op de publieke opinie. En hoe de artikelen in Nederlandse media eruitzien wat betreft onderwerp, tekst en beeldmateriaal in vergelijking met artikelen in buitenlandse media.
READ MOREDossier: Algemene informatie over Stepwork en overname door GHC.
Na het faillissement van Stepwork en de overname van cliënten en wachtenden door de nieuwe zorgaanbieder
GHC verkeren een groot aantal transpersonen in onzekerheid. Ze hebben veel vragen en zorgen over
hun behandeling en hun wachttijden. De redactie heeft informatie verzameld uit openbare bronnen en die zo
objectief mogelijk samengevat. Deze informatie kan de betrokken trans personen helpen om goed onderbouwde
keuzes maken over het toekomstige zorgtraject.
Lees het ons dossier hieronder:
READ MOREBezwaar indienen tegen onterechte declaraties Stepwork.
Beste ex-cliënt van Stepwork,
Diverse personen hebben contact gezocht met Transvisie omdat zij in hun ogen onterechte declaraties van Stepwork hebben ontvangen. Stepwork is inmiddels failliet, zie de andere info op onze website.
Voor zover wij kunnen nagaan is er het volgende aan de hand. Stepwork had niet met alle zorgverzekeraars een overeenkomst gesloten. Voor personen met een restitutie-polis heeft dat weinig consequenties: de zorgverzekeraar vergoedt in principe de kosten. Maar voor personen met een natura-polis (of elke polis die geen restitutie-polis is) heeft dat als gevolg dat de zorgverzekeraar de zorgkosten niet volledig hoeft te vergoeden. Een gedeelte blijft dan voor eigen rekening. Dan zou je dat als cliënt zelf moeten betalen.
Wij denken dat je echter niet hoeft te betalen! Stepwork heeft namelijk een toezegging gedaan aan cliënten dat ze geen declaraties zouden sturen als die niet vergoed worden door de zorgverzekeraar. Een ex-werknemer van Stepwork bevestigt dat. (Zie bijlage 1) Stepwork heeft zich dus niet gehouden aan de afspraken.
We raden je daarom aan niet te betalen en bezwaar te maken. Wij geven je een tweetal voorbeeldbrieven hiervoor. Als Stepwork het er onverhoopt niet bij zouden laten zetten dan zou je kunnen overwegen een advocaat te vragen om namens jou de zaak verder op te pakken. Overigens biedt soms een rechtsbijstandverzekering of een rechtsbijstand-service van een vakbond hiervoor dekking.
Zelf zullen we de curator van Stepwork over deze zaak aanschrijven. In bijlage 2 voorbeeldbrieven en een kopie van ons bericht aan de curator.
Transvisie heeft helaas niet de menskracht om individuele ondersteuning te bieden, wel blijven we graag op de hoogte van de problemen en reacties van Stepwork, zodat we de belangen kunnen behartigen voor groepen personen.